ben bu yazıyı sana yazdım

Sen beni aldatalı tam 2 ay 4 gün olmuş.
Aslında gündüzleri hiç aklıma getirmiyordum seni ama bugün en yakın arkadaşımla bir konuda iddialaştık. Ben de onunla olan eski whatsapp mesajlarımıza bakıp iddiayı kazanmayı hedefliyordum.
Sonra seninle ilk tanıştığımızda en yakın arkadaşıma "öhöm öhöm .... hanımefendi bu fotoğrafta gördüğünüz .... bey, pek saygıdeğer enişte adayınız" yazıp gönderdiğim fotoğrafın çıktı.
Ben bildiğin gibi değilim artık. Beni aldattığını gördüğüm günden sonra bir günümde aynı olan tek şey her sabah yine yeşil çayımı içip sporla günüme başlıyor oluşum.
Sonrası bildiğin gibi değil.
Eski türk dizilerini açıp izlerken hiç sevmem dediğim tatlıları abur cuburları kontrolsüzce yiyorum. iki ayda yediğim dondurmanın, çikolatanın, şerbetli tatlının, pastanın hepsini toplasan ömrümde o kadar yememişimdir. Kilo almamak için sabah rutinime ek olarak artık akşamları da müzik dinleyerek iki saat bacaklarım ağrıyana kadar yürüyorum. Sonra da tüm vücudum tükenene kadar aletli spor yapıyorum.
Bazen göğsüm daralıyor nefes alamıyorum. Öyle durumlarda online psikoloğumla görüşüyorum. Kontrolsüz yeme durumum için "bulumia olabilirsiniz zaman kaybetmeden yüzyüze bir psikologla görüşün" dedi. Yaptıklarını bir kişiye daha anlatmaya cesaret edemedim.
Gece mi? O kadar spora yorgunluğa rağmen yine hemen uyuyamıyorum. Senin için kurduğum hayaller aklıma geliyor içim çıka çıka ağlarken uyuyakalıyorum. Dişlerimi sıktığım için birkaç kez sabah uyanınca ağzımı açamadım. Sabahları gözlerim şiş uyanınca yüzüme soğuk suyu 10-15 kere çarpıp makyaj yapıyorum.
iş güç dışında günlerim böyle geçiyor. Sen bana 10 günde bir ulaşıp kendini savunan mesajlar gönderdikçe, kendini haklı çıkarmaya çalıştıkça da midem bulanıyor. Yazdıklarına inanacağıma o kadar iknasın ki basit iki kelime döndürüp duruyorsun. gerçekleri açıklama gibi bir derdin hala yok. kendimi nasıl bu kadar aptal yerine koymuş olabileceğimi sorguluyorum.
Bir filmde görmüştüm. Hissettiğin acıyı 1 ile 10 arasında bir rakamla ifade et diyorlardı. Ben de o filmdeki kız gibi 10'u hep en kötü günlerim için saklıyordum.
Bugün arkadaşıma gönderdiğim o masum fotoğrafına kalp kalp baktığım günleri hatırladım. Ve artık insanlara eskisi gibi güvenemeyeceğimin farkına vardım. işte sırf bu yüzden bile hissettiğim acı 10.