bugün
- gocu abinizi ne kadar tanıyorsunuz7
- evlenmeden birlikte yaşamak4
- kalkmayan misafir4
- seninki kaç cm diye soran kız4
- engineer28'i evlendirmek9
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202681
- özelden sende mi gaysin diyen lubunya yazar7
- sokaktan bozacı geçmesi3
- sözlük kızlarının çorapları7
- bik bik tarzı entry girmek8
- terör örgütü liderinin villasını havadan bombalama6
- 168 boyundaki erkek3
- gocunun sözlüğe kattığı şeyler4
- ideal erkek gibi ilkkan dır3
- ekrem imamoğlu lise mezunu oldu18
- sözlükte gizli ilişkiler ayyuka çıkıyor kampanyası4
- bazı erkelerdeki ayak yalama ihtiyacı3
- anadolu tat 10713
- sözlükteki geyler tam liste11
- türklerden sonra en sevdiğiniz millet8
- 20 yıllık akpliyim çocuğumuzun rızkını yatırdık16
- isayım3
- gocu abi3
- kıbrıs cumhuriyetine güney kıbrıs demek3
- kurtlar vadisi kara3
- puro içen sözlük yazarları3
- hangi erkek tek eşle doyarsa bilin ki sapıktır6
- cilgincapkin32
- nah fotoğrafı atan ılık10
- travertenlere ayak görmeye giden fetişist5
- true sapığının süresiz çaylak olması6
- yüksek enflasyon2
- masklavi gürcü mü12
- e r'e k t o r5
- kondom alırken sapığa bakar gibi bakan kasiyer kız3
- arkadaşlar 50 senecik sonra hepimiz ölmüş olacağız4
- ölüm korkusu6
- sözlükte hangi konuda yazsak artı oy alırız11
- kayıp dedeler aranıyor3
- hoşlanılan olgun beyefendinin pasif çıkması5
- halk televizyonu2
- şanlıurfa da kadını taciz eden sapık emlakçı2
- frank lucas masklavi nihavend kerhaneci milas163
- şarkımız kayyum3
- gta 629
- huzur evlerine yönelik taleplerin artması5
- hep yanlış işler yapan akraba3
- öğle arasının zorunlu sosyalleşmeye dönüşmesi2
- kiev'e saldırıda 3 sivilin ölmesi13
- wir bleiben wach bis die wolken wieder lila sind2
Az önce gülerken nasıl şimdi gözlerim dolabiliyor. Anlayamıyorum. Yoruldum. Ne kadar böyle hissetmeye devam edeceğim. Güçlüyüm diyorum ayakta durabilirim. Bunu yaparım ama bunu boğazım düğüm düğümken beceremiyorum. Bugün 3. Psikiyatri randevumu aldım. Off. tiroidler çalışmıyor ve d vitaminim eksikmiş zaten sürekli enerjisiz ve halsizim. Dayanamıyorum şu buhran günlerine. Yarın güzel hissetmek istiyorum. Bunun kendi eksikliğim ve meşguliyetsizliğimden olduğunu sanıyordum ama ben kendimle iki dakika baş başa kalınca ağlayasım geliyor. Neden? Nedeni yok. iyi hissetmiyorum. insanın sarılıp ağlayamayacağı biri olmaması çok acı. Ailem, arkadaşlarım ve dostlarım hepsi yanımda ama ben onlara sarılmak istemiyorum ki beni anlayan bir kişiye sarılmak istiyorum. Biliyorum bir sarılmayla hiçbir şey geçmeyecek ama her şey fazla ağırlaşmaya ve taşmaya başladı. Keşke şimdi yanında sabaha kadar ağlayacağım biri olsa diyorum.
Ben insanlara karşı hep mesafeliydim. Yakın ilişkileri sevmem ama ben hiç bu kadar sarılmaya ihtiyaç duymadım. Çok kötü halde değilim biliyorum. Kendimle başa çıkabileceğimi söylüyorum ama sürekli boş yere ağlıyorum. Bu güçsüz hissettiriyor benim gözümden akan yaşı kimse görmemiştir. Yatağıma gömülür ağlarım, parka gider ağlarım, yürürken gözlüğümü takar ağlarım, duşta ağlarım. Bedenim ve zihnim ağlamak istiyorsa ağlasın kızmıyorum ne saçma demiyorum. Zaten bunu kendim yönetemiyorum nasıl kendime kızabilirim.
2 sene önce ne güzeldim. Kendimi yetkin hissediyordum. Öğrenmeye çok meraklıydım. Şimdi bir kitap açılıp bir kitap kapanıyor. Hiçbir şey ilgimi çekmiyor. Hayret ettirmiyor. Hala bilmek istiyorum ama buna odaklanamamak daha çok yoruyor. Moralimi bozmuyordu hiçbir şey. Yaşıyordum kafama göre. Bugüne bak. Sabah uyandım ağlak ağlak. Stand up izliyorum ağlıyorum, celal şengör dinliyorum ağlıyorum, boktan bir dizi açıyorum ağlıyorum. Bugünü buhrana teslim etmeyeceğim dedim. Bir güldüm bir ağladım. Yine bunalıma teslimim. Gün böyle bitsin istemezdim. Problem ne bilmiyorum. Kendiliğinden geliyor bu hal. Keşke böyle olmasa.
Dışarı çıkıyorum. Genelde yalnız. Neden gözlerim insanlarda neden ne kadar da mutlular diye düşünüyorum. O kadar mutsuz biri değilim. Neyi arıyorum ki? Bilmiyorum. Yoruldum. Tükeniyorum. Artık buhrana direnemiyorum...
Ben insanlara karşı hep mesafeliydim. Yakın ilişkileri sevmem ama ben hiç bu kadar sarılmaya ihtiyaç duymadım. Çok kötü halde değilim biliyorum. Kendimle başa çıkabileceğimi söylüyorum ama sürekli boş yere ağlıyorum. Bu güçsüz hissettiriyor benim gözümden akan yaşı kimse görmemiştir. Yatağıma gömülür ağlarım, parka gider ağlarım, yürürken gözlüğümü takar ağlarım, duşta ağlarım. Bedenim ve zihnim ağlamak istiyorsa ağlasın kızmıyorum ne saçma demiyorum. Zaten bunu kendim yönetemiyorum nasıl kendime kızabilirim.
2 sene önce ne güzeldim. Kendimi yetkin hissediyordum. Öğrenmeye çok meraklıydım. Şimdi bir kitap açılıp bir kitap kapanıyor. Hiçbir şey ilgimi çekmiyor. Hayret ettirmiyor. Hala bilmek istiyorum ama buna odaklanamamak daha çok yoruyor. Moralimi bozmuyordu hiçbir şey. Yaşıyordum kafama göre. Bugüne bak. Sabah uyandım ağlak ağlak. Stand up izliyorum ağlıyorum, celal şengör dinliyorum ağlıyorum, boktan bir dizi açıyorum ağlıyorum. Bugünü buhrana teslim etmeyeceğim dedim. Bir güldüm bir ağladım. Yine bunalıma teslimim. Gün böyle bitsin istemezdim. Problem ne bilmiyorum. Kendiliğinden geliyor bu hal. Keşke böyle olmasa.
Dışarı çıkıyorum. Genelde yalnız. Neden gözlerim insanlarda neden ne kadar da mutlular diye düşünüyorum. O kadar mutsuz biri değilim. Neyi arıyorum ki? Bilmiyorum. Yoruldum. Tükeniyorum. Artık buhrana direnemiyorum...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com