kıble

kaşların bismillah vechin beytullah diyen aşık sıtkı ile "geçme mescit yakınından çok namazlar böldürürsün" diyen karacaoğlan'ın yolları aşk halinde birleşir.
"sure-i ve'şşems okurken dün namaz-ı subhda
gün yüzün andım benim kıblem ne kıldım bilmedim."
diyen şair zati sabah namazında "sure-i ve'şşems" okurken şems sözcüğü geçince sevgilinin yüzünü hatırlar. Artık kıble, yüzü güneş olanın bulunduğu yere dönmüştür. saltanat bir kez aşkın eline geçmiştir. aşkın saltanat sürdüğü yerde kıble elbette sevgilinin ta kendisidir.