çorum

ey içinden ayrıldıktan 15 sene sonra tekrar dönerken, "memleketime geldim" diye sevindiğim il, hoşçakal sana.
çocukluğumun ardından tekrar dönerken ne hayallerle geldiğim; annem, babam, kayınpeder, kayınvalide, eşimin kardeşleri; ne kalabalık bir aileyiz, eş dost da var bol bol diyerek kucağına koştuğum il.
3 yıl boyunca evime sadece iki aile geldi gitti. ne diğer kardeşler, ne anne baba, ne iş arkadaşları ne eş dost... sopsoğuk bir ilsin be Çorum. o kadar tanıdığın içinde, o bolluğun içinde neredeyse misafir görmeyen evim bana veryansın etti 3 yıl boyunca.
şimdi gitmek en kolayı. kurtulmak o kalabalığın içindeki yalnızlıktan. belki daha sıcak insanlarla daha sıcak ilişkilerde bulunmanın zamanı geldi. o yüzden hoşçakal sana.
ayrılırken hiç üzülmüyorum. beni hayalkırıklıklarıyla doldurdun burda. babamın kaybını burda yaşattın, eskiden annemin sözünden çıktığım gibi pişman olurdum, hep haklı çıkardı ama artık her dediğinin yanlış çıkmasını burda gösterdin bana. ne zaman bir tanıdığa ihtiyaç olsa, gurbetteymişim gibi hissettirdin. babamın vefatında bile dolup taşmadı evim onca kalabalığın arasında.
şimdi çıkıp gideceğim senden. arkama bile bakmadan uzaklaşacağım. belki yeni bir hayat o kadar kolay ya da o kadar güzel olmaz; ama ne olursa olsun "en azından bunu memleketimde yaşamadım" derim.
yazıklar olsun Çorum, hep hayalkırıkları yaşattın bana...