kanser

' filmin galasında, en öndeki iki koltuktan birinde oturmak güzel... iki kişinin başrolünü paylaştıgı filmde, bu iki kişi dışında bütün herkes, her şey oynuyor... izleyense iki kişi...

söylersem kendimden nefret edeceğim bir cümleyi kurduktan sonra, bundan aşşağılık bir zevk aldıgım için kendimden nefret ettim yine...
' seninle olamam, çünkü lanet kanser yüzünden kadınlıgımı alacaklar... hep hayalini kurdugun çocukları veremeyeceğim sana... '

burdaki metin dışı tutmam gereken sözcük konusunda seni aydınlatmadıgım için üzgünüm...

ayrıtsal bir kopuş olmazdı gerçi... çünkü bu kadar dengesizlik içinde dikkat çekmeyecek kadar küçük bir aygıt...

ama bu, benim bütünlük dengesizliğimi bozan bir cümle...

hoşçakal... '