yalnız kalmanın her şeyden güzel olması

iki tür yalnızlık var,
birincisi : etrafında zibilyon tane insan, kör, sağır dilsiz..
bıkarsın birilerine baston olmaktan, kulağına her daim, duyması için bir şeyler anlatmaktan,.
onun anlatamadığını dinlemekten..
oysa ikincisi öyle mi ya..
ikincisi ; en güzeli, en aşık olunası, en kara sevdalısı, hiç kimsen yok veya vardılar sen yok ettin..
gerçi ikinci uygulamayı daha çok severim..
ne güzeldir, öyle bir dünya yaratırsın ki, hiç kimsenin sana ulaşmasına müsaade etmezsin.
tabii bu delice gelebilir kimisine,
ama çözümü basit.
bir kaç tane kimlik giyersin üzerine, kime kendini nasıl yansıtmak istersen, öyle yansıtırsın ve karşındaki de seni öyle görür..
oyun başlar biletler satılmıştır ve perde!!!
Efendi adam,
serseri vurdumduymaz,
Ağır abi..
yanlız yaşamayı, cesareti olmayanlar, denemesin lütfen...
zira, hayat kasıyor canlar...