bayramlarin tatile donusmesi

tatil gunlerinin calisma gunune donustugu (bkz: cumartesinin is gunu olmasi), ekmegin aslanin agzinda oldugu, herkesin isini kaybetmekten korktugu icin istese de istemese de essek * gibi calistigi, ise gitmek icin avrupa ulkelerindeki gunluk mesai saati kadar trafikte vakit gecirildigi gunumuzde normal olan hadisedir. Haftanin 6 gunu, gunde 10 saat mesai 3 saat yol yapan insanlar elbette kayinlarinin gorumcesi ile kirk yilda bir gorusmekten mutevellit abuk geyikler yapmak zorunda kalmak yerine imkanlari elverdigi olcude viciklasan akraba iliskilerinden kacacaklardir.

Ayrica eski bayramlarin da nesinin matah oldugunu anlamak oldukca guctur. Cocuklari harclik icin dilencilestiren, kadinlari onlarca insana hizmet icin kolelestiren, varliklinin varligini gosterdigi, fukaranin ezildigi, herkesin dip dibe got gote yasadigi ve bir digerinin her mevzusuna salca olmayi kendine hak gordugu eski bayramlar ve bayram muhabbetleri niye ozlenir, bilinmez. Diger taraftan eskinin bayramini ozleyen, eskinin elde camasir yikamasini, esek sirtinda seyahat etmesini, kullanim suyunu cesmeden eve tasimasini, odun kirmasini, tezek yakmasini, ekmek pisirmesini ve daha bir dunya efor gerektiren angaryasini da ozler mi merak konusudur. Kisi eger cep telefonunun 3G teknolojisine sahip, televizyonunun full HD, kiyafetinin cillop, evinin virt vizik city olmasini istiyorsa, "eski bayramlar da soyleydi boyleydi bik bik bik" geyigininden uzak durmasi gerekir, zira gunumuzde hepimizin begensek de begenmesek de pesinde kosmaktan geri dur(a)madigi tum degerler, eskide olan ve eskide kalan herseyi gunumuzde uygulamayi imkansiz kilar.