belye noçi

(bkz: beyaz geceler)

-gelecek benim için yalnızlık, gereksiz varoluş, bayat bir yaşantıdan başka bir şey değil.
tekrar soruyorum kendime: “gençlik yıllarını nasıl geçirdin? en mutlu anlarını nereye gömdün? hakikaten yaşadın mı sen? bak, dünyada her şey nasıl gittikçe soğuyor, görüyor musun? ve biliyorum ki, daha birçok yıllar böyle gelip geçecek ve arkasından da korkunç yalnızlık bir yılan gibi yava yavaş sürünerek gelecek. arkasından sendeleyen yaşlılık da iki koltu değneği arasında, topallaya topallaya çıkaca karşıma ve hepsinin arkasından da kimsesizlik, perişanlık ve ümitsizlik... hayal alemi sönecek, rüyalar solacak ve sonbahar yaprakları gibi sararıp tek tek düşüp çürüyecek..” ah nastenka, öyle tek başına üzgün kalmak, tamamıyla terk edilmiş olmak ne kadar acı olacak! yapayalnız, ümitsiz ve hatta pişmanlık duyacak bir şey dahi yaşamış olmadan eriyip gitmek! geride aptalca rüyalardan, budalaca hayallerden başka bir şey bırakmadan, bir hiç, bir yuvarlak bir sıfır olarak çekip gitmek!...