intihar entrysi

fakat!
ne kadar güzel bir giriş öyle değil mi!
hayata girişim de aynen böyle oldu. tam ortadan.
"fakat, ben beceremedim."
bu kadar basit aslında anlatılması.
hikayemin başı beni de ilgilendirmiyor. ben sonunu merak ediyorum. sonumu!
her zaman başında olduğum klavyem, ve onun temsilcisi sözlüğüm.
bazısı benim dikkat çekmeye çalışan bir ergen olduğumu düşünecektir. saygı duyarım.
ben canlı yayın yaparak intihar edenlerden değilim. onları heyecan yaşamak için izleyenlerden de değilim.
ben bu 'oyun'u oynamayı becerememişlerdenim.
ben ernest hemingway'im, ben nietzsche'yim, ben marilyn monroe'yum.
sahneden alınmayı beklemeden başını diken, sahneyi terkedenlerdenim.
kendi canını alabilecek kadar erdemli olanlardanım.
belki de, nankör olanlardanım. ateşlerde yanacak olanlardan.

biliyor musun şu an bu beni o kadar da ilgilendirmiyor!
biraz üşüyorum, zaten hep üşürdüm. şu sıcak kanım, bir gün bile bedenimi ısıtmaya yetmedi.

her neyse, yıllar boyunca kimseye birşey anlatamadım. anlayamadım.
"Bu dünyaya anlaşılmak için değil; anlamak için geldik." diyor J.Ernest Renan.
ben anlayamadım.
çaresiz miyim?
yok, hayır.

çok fazla hayalim ve umudum vardı.
biliyor musun, çok yoruyor insanı. hayal! umut!
karnını doyurmakla aynı şey ya da işemek gibi. bir ihtiyaçtan öte değil.
işemezsen ölürsün. hayalin yoksa da ölürsün.
benim artık hayalim yok. umudu siktir et zaten.

asıl geride kalanlar çaresiz. geride bıraktıklarım tutsak, ben özgürlüğe doğru koşuyorum.
yaşam beni boğuyor, intiharsa bir ışık gibi, bir çıkış kapısı gibi. bunu bana üstadım öğretti.
bir çıkış yolu olduğunu bilmeseydim belki de delirip, geri kalan yıllarımı mutlu geçirirdim.

yukardakinin, -tabi oradaysa- yanına çıkıyor olmak beni heyecanlandırıyor.
o beni yanına almıyordu, belki de işini elinden alırım diye korkuyordu. bilmiyorum.

her neyse, sanki geri dönüşü var gibi konuşuyorum. yavaş yavaş göz kapaklarım ağırlaşıyor.
hafifliyorum sanki..
sizler için son birşey;
neyse bende kalsın...

tanım: yukarıda örneklenmeye çalışılmış entry çeşidi.