fenerbahçe

kısa bir yönetim değerlendirmesi yapacak olursak;

ali koç göreve geldi ve ilk icraatı comolli ve phillip cocu'yu göreve getirmek oldu. comolli tarafı zaten çokça konuşulduğu için ben biraz cocu bölümüne eğileceğim.

taraftarlar arasında iyi bir hava hakimdi. ferdi kadıoğlu, barış alıcı, berke özer gibi transferlerden herkes memnundu. bunun yanına premier lig tecrübesi olan ayew ve slimani gibi 'yıldız isimler' eklenince taraftarın keyfine diyecek yoktu.

sonra ne oldu?

bir arkadaşımın o günlerde söylediği cümle hala aklımda * 'bir akıllı sen misin ali koç', gerçekten de başarıyı bu kadar çabuk formülize edebilmek böylesine kolay olamazdı. bu ligde en çalışmayan şeyi yapmıştı ali koç ve ligi bilmeyen, genç ve üstüne üstlük hollandalı bir teknik adamla anlaşmıştı. * ve her şey bir anda kabusa döndü. tutmayan transferler, cocu'nun kötü formu vs. ligden düşme tehlikesi geçirdi 100 yıllık çınar.

ya sonra?

ilk hamlesinde başarısız olan ali koç'un eli kolu bağlanmıştı. taraftar tüm bu başarısızlığa karşın arkasında olmasına rağmen sesler yükseliyor ve artık başkandan bir hamle bekleniyordu. bu hamlenin adı da soyadı da belliydi aynı zamanda. ali koç hiç istemeden de olsa ersun yanal'ı göreve getirdi. ersun yanal haklı olarak süre istedi. ve hatırlanmak istenmeyen bu sezonun sonunu bana kalırsa iyi de getirdi.

süre bitti, yeni sezon başladı

iyi başladıkları ligde zamanla başlayan tökezlemeler homurtuları artırdı. taraftarın kimin arkasında duracağı merak konusuydu. çok geçmeden sis dağıldı ve taraftar çok istedikleri ersun hocanın tabiri caizse kellesini isterken, ali koç fenerbahçe'nin fatih terim'i olmuştu. hiçbir başarısızlık üstüne yapışmıyor, ondan bilinmiyordu. kriz derinleştikçe okların kendisine döneceğini anlayan koç bu sefer de çok eski bir taktiğe başvurdu ve görünmez bir düşman yaratarak tam tabiriyle yel değirmenlerine karşı savaşmaya başladı. kısa vadede yara almadan atlattığını düşünsem de uzun vadede neler olacağını hepberaber yaşayıp göreceğiz.