metin üstündağ

"ne yapsam olmaz

yanlis intiba uyandiririm hep
anlatamam derdimi dogru durust
hakliyken haksiz olurum birden
susarim cevap da veremem

yolda yururken ve onca insan dururken
birileri gelir ve ozellikle bana sorar
genelev'in adresini
kizara bozara tarif ederim

kitaplarim hep tashihli cikar
fotograflarim hep gozu kapali
soyledigim sozler hep yanlis yone gider
insanlar birdenbire bana kuser

ne zaman dolmusa minibuse binsem
ucretleri hep ben uzatirim sofore
sanki bu benim toplumsal vazifem
en arka koltukta olsam bile

sinemaya gitsem hep onume
uzun boylu bir abi oturur
garsondan cay istesem
benim cayimi en son getirir

yagmur yaginca evlerini sel
basacak insanlari dusunurum
gunes cikinca kolibasilli denizlere
donla girecek cocuklari

sevdiklerim nedense hep beni
oldurerek sevmek isterler
gokten herkesin basina para yagsa
benim basima cuk duser

bazilai ailenin tek oglu gibi
hicbir sey yapmadan cok sevilirken
ben agzimla kus tutsam bile
tuylerim hep diken diken

aksilikler ust uste gelir bana
bir camiada ayni anda
basat olan da ben olurum
hasat olan da

saatim cep telefonum pin kodum
e-mail adresim yok.. olmaz da
beni arayan bulur arka sokaklarda
dekupe dururum kalabaliklarda"