kardeş

üzülmesin, ben seve seve onun yerine üzülürüm denilebilen, onu sıkanların, keyfini kaçıranların ağzını kırma isteği uyandıran, kendi canınızdan bile değerli olandır..

bazen kan bağı bile gerekmez bu iş için. aramızda sadece 3 yaş olmasına rağmen zaman zaman annesiymiş gibi davrandığımdır. hasta olduğunda düşünüp durduğum, evde tek başına kalıp deli gibi içtiğinde, ortalıkta dolanırken düşüp kafasını vurmasın ve yatsın diye telefonda dil döktüğümdür. hayatımızın "ilk"i 27 temmuz 2008'de, beraber kafa salladığım, kuyruklarda 5 saat beklediğimdir.. izmir'e her gidişimde ilk koştuğum, biraz daha fazla öpmek, biraz daha çok sarılıp zaman geçirmek için her şeyi yapabileceğimdir. kız arkadaşı için acı çekerken, ondan daha çok acı çektiğim ve hayatımda hiç bir şeyi düşünmediğim kadar, nasıl moralini yerine getirebileceğimi düşündürendir. *