ıssız adam

O Ada biraz bendim, o adam ise yalnızca sen... Etkileniyordum, o da etkileniyordu biliyorum. Büyüdü, büyüttüm ve öldürdü. Öldürdüğü sadece kendisiydi, yaşayan ise duyguları. Yıllar geçince üzerinden bir başka ülkede, bir başka hayatın içine dahil olurken yine onu yaşıyorsundur. Ve karşılaştığın o anda iç seslerinle, söylediklerin çelişirken, o acı su yüzüne çıkıyordur. işte yine o anda, yalnızca tokalaşırken, birden ona sarıldığını farkediyorsun, çünkü son kez de olsa onu hissetmek istiyorsundur. Ve adam gider, çünkü Ada çoktan gitmiştir....
Tüylerim ürperirken, ona sımsıkı sarılırken, onun sevgisini hissederken koskoca salonda, bir gün olmazsa hayatımda, ya da ben olmazsam hayatında o adam da ıssızlaşacaktı biliyorum, bu korkuydu beni böyle derinden etkileyen...