ultra çomar teyzeye yer verip küfür yemek

bugün yaşadığım olaydır.

bir kulağımda kulaklık diğer kulağımda da diğer kulaklık seyahatimi sürdürürken otobüsün kalabalık bir durağa yaklaşmasıyla gerildim. benden önce yalnızca bir adet boş yer vardı, haliyle herhangi bir olası yaşlı/hamile durumuna hazırlıklı olmam lazımdı. akbil basan üç beş gençten sonra bu teyzeyi gördüm.

teyze yan yan yürüyerek akbil cihazına ulaşmaya çalışıyordu. ilk önce akbili olması gerekenden çeyrek saniye daha erken çekmiş olabilir, zira ikinci kez denemesi gerekti. kendimi yoz bir genç gibi hissetmemek adına açıklama yapayım: benim teyzem de bazlama style takılıyor. akbil sonrası o ağır kanlı, herhangi bir şey göremiyorum duyamıyorum çünkü çok yaşlıyım modundaki teyze şahin gözleriyle otobüsü kesti. biliyorsunuz bunun ne anlama geldiğini.

ben de o sırada yalandan taktığım kulaklıklara biraz müzik vermek bahanesiyle telefonuma bakmaya başladım. yemin ediyorum iki saniye sonra teyzenin ayaklarını gördüm. yüzde yetmiş bana yüzde otuz otobüsün geri kalanına bakıyordu. arkasında insanlar olmasına rağmen durdu ve bazlama kollarıyla bir direğe tutundu.

yarım diz hareketiyle götümü havaya kaldırıp "buyur teyze" dedim. teyze gibi ben de akabinde yan yan hareket etmeye başladım. teyze hiçbir şey demeden yerime oturdu. so far so good. bu sırada ben de güzel bir spot bulup orda dikilmek maksadıyla otobüsün ortasına yöneldim. fakat teyzenin sövmeye başlaması iki saniyeden kısa sürdü.

kulağıma teyzenin "ölmüşlerini siktiklerim bi yer vermiyolah" diyişi geldi. gayrıihtiyari gülmeye başladım fakat üzerime alınmıyorum, yer vermeyenlere sövüyor sanıyorum. sonra bir de "sanki silah dayadık zürriyetini siktimin" gibi bir şey duydum. o an fark ettim küfür yemekte olduğumu.

ilerlemeye devam ettim ve anlaşılmaz mırıltıları geride bıraktım. teyzeye de burdan selam yolluyor, tüm bazlamalardan özür diliyorum.