tarkan

Tarkan şansı diye bir kavram vardır, dugun salonlarında sarki soylersiniz, sirf eliniz yuzunuz duzgun ve kizlar sever mantigiyla birileri sizi alir, unlu yapar. Turkiye’den dunyaya acilmasi beklenen sahsiyettir ancak yapamamistir. Sesinden baska hicbir ozelligi yoktur, o ses de zannedilmesin ki baska hickimsede yoktur. Sarki secimleri yerinde degildir, sarki duzenlemelerini, lisede muzige ilgi duyan biri yapsa daha guzel bir sey ortaya cikarir, zira aranje kavrami tanimlanamayacak kadar basarsizdir, bir dinlediginizi ikinci kere dinlemezsiniz mesela(bkz. 10 albumu) Yetmezmis gibi baskasina ait olan “beni cok sev” isimli sarkisi Ayse Mine’nin cikar,1970’lerde soylenmistir, olabilir, insan farkinda olmadan kendisi yapmis gibi de sanabilir, ancak ortaya ciktiginda kisi ozur dilemesini de bilmelidir, cunku bu durum 5846 say. Yasa uyarinca zaten suctur, her Bassavcilik nezdinde Fikri ve Sinai Haklar Suc Burosu bulunur ve bu tur suclara bakar. Baskasi olsa utanir, sarkiyi repertuvarından cikarir ancak birileri ne ilginc ki boyle bir sey yapacagina, ustune bir de klip ceker.
Basarisizligi ulusalin disina tasmistir. Yaptigi ingilizce albumlerine bakin, yabanci birine uzerine para verseniz kesinlikle dinlemez. Konserlerine bakarsiniz (youtube’da mevcut, inanmayanlar bakabilir) ne oldugu belli olmayan ve kendisini kucuk dusurecek el kol hareketlerini sallayarak dans ettigini gorursunuz. Birileri hic mi uyarmaz veya kendisi sonradan hic mi bakmaz, veya “ne yapsam gidiyor” mantigiyla mi hareket eder bilemezsiniz. Zaman zaman yurt disi konserlerinin dolup tastigi lanse edilir medyada, ulke hasreti ile yurt disinda yasayan gurbetcilere yoresel bir sarkicinin konserini sunun, kosarak gider ona da. Nedense sila hasreti gorulmek istenmez veya gosterilmek istenmez. Bi ara “Tarkan’ı Paris’te 100 bin kişi dinledi” diye bir haber yapilmisti, dogrudur, 100 bin kisi dinlemistir ancak Bon Jovi konserini dinlemeye gelen 100 bin kisinin onune Latif Dogan’i da koyun, onu da 100 bin kisi dinler. (Yanlis anlasilmasin, Latif Dogan’a saygimiz sonsuz, ve tesbihte hata olmaz, lutfen) Nasil bir starlik anlayisiysa, 10 yil olmasa da, en az 6 veya 7 yilda bir album cikarir, bos album de yapsa bu ulkede alkislayani bol olur, kral ciplaktir ama kimse gormek istemez, olmayan ozelliklerinden dolayi hak etmedigi bir basari sarmalina sarmalanir, medyada o kadar cok pohpohlanir ki, sanirsiniz ki bilmediginiz bir sey var (Kardesim, star degil, bildigin sarkici bu sahsiyet, ulkenin herhangi bir ilinin herhangi bir kafesinde elinde gitariyla canli muzik yapan solistten cok fazlasi yok. Star olmak attigi her adimla bir oncekinden daha ileriye gitmek demek, bunu da dunyada basarabilen kisi sayisi iki elin parmak sayisini gecmez, ne stari ! Star olan kendini sarkilariyla, aranjeleriyle, yorumuyla, bir sonraki albumunde oncekinden dahi iyi basari elde etmesiyle, essiz dans figurleriyle, konusmasiyla, tarziyla, gundemi gercekten doldurabilmesi ile, 10 veya 20 yil önce de olsa, o sarkilari her dinlediginizde sizde ayni duyguyu ve dinleme istegi uyandirmasiyla mumkundur. Keske star olsa da dunyaya gercekten acilsa ve hepimiz gurur duyabilsek, ancak yazdiklarimin kacini bunyesinde tasir bu sahsiyet ?