kingdom

hara yasuhisa'nın çizdiği, çin'in dağınık olduğu zamanları (mö 3.yy) anlatan shounen manga. savaş yüzünden yetim kalan ve yaşamak için birilerine kölelik yapan shin (xin) ve hyou'nun general olma hayallerini gerçekleştirmeye çalışmasını anlatıyor. 2006'da başlayan manga devam ediyor ve 600. bölüme yaklaşmış durumda. 38 bölümlük bir de animesi var.

çin önceden yüzlerce küçük ülkeden oluşuyormuş. daha sonra bu ülkeler birbirlerini yok ede ede çin'de sadece 7 ülke kalmış. bu ülkeler biri güçlenmeye başladığında kendi güçleriyle diğerini yenerek durumu dengeleyerek yüzyıllar boyu ayakta kalmışlar: qin, zhao, wei, han, yan, chu, qi. bu 7 ülke sürekli belli dönemlerde olarak birbirleriyle savaştığı için 7 savaşan ülke olarak bilinir.

uzun yıllar önce qin kralı sho, çin'i birleştirmek için 6 büyük generaliyle savaşlara girmiş ama amacını gerçekleştiremeden ölmüş, yine de bütün çin'e korku salmayı başarmış. son kral ei sei de bu amacı taşımasına rağmen içerideki siyasi gruplar yüzünden tamamen güçsüzleşmiş ve diken üstünde yaşamaktadır.

çocuk olan shin ve hyou kölelik yaparken diğer yandan da yıllarca birbirleriyle mücadele ederek savaşmak için tecrübe ve güç kazanmaya çalışırlar çünkü normal bir yaşam sürebilmek için savaşta başarılı olup rütbe kazanmaktan başka çareleri yoktur. her gün dövüşerek güçlenen ikili shoubunkun tarafından tesadüfen fark edilir ve bu tesadüf onlar için ölümle dolu bir yolun kapısını açacaktır.

kingdom'daki isimler, savaşlar, yerler tarihi olaylarla benzeşiyor: bu çok güzel bir şey, shounen olmasına rağmen gerçekçi görünüyor. tam aha oldu bu iş derken arka planda kurulan gizli ittifaklar, ülke içi siyaset, taht kavgası, hainler... bir şekilde olay karşı tarafın lehine oluyor. farklı savaş teknikleri ve yeni buluşlar, coğrafi detayların inceliklerinin savaşta etkin bir şekilde kullanılması çok hoşuma gidiyor.

kötü yanlarından bahsetmek gerekirse bu da her shounen'de gördüğümüz klişeler olacaktır. ancak bu mangada shounen klişelerinin abartılı olmadığını düşünüyorum. ana karakter klişe, japonların asla vazgeçme mottosu klişe ama arkadaşlık gücü gibi ama kazanmak imkansızken düşmanı yok eden ani güç artışları belirgin değil. çokça kullanılan zor durumdayken son anda birinin durumu kurtarması bile tamamen şansa bırakılmamış, bazen savaş planının içine güzel bir şekilde eklenmiş.

ben çok beğendim.