ben bu yazıyı sana yazdım

o kadar özlüyorum ki seni. tüm gün ayağa kalkıyorum, toparlıyorum triplerindeyim. ama şu odada ne zaman yalnız kalsam yanımda uyuduğun geceler aklıma geliyor. dün gece sen gittikten sonra ilk defa sarı koltuğa yattım. hani şu sen erken uyuduğunda gidip vakit geçirdiğim sarı koltuk. yatağa baktığımda yine seni gördüm biliyor musun? gittiğini, bir daha gelmeyeceğini o an tekrar hatırladım. tamam biliyorum büyük sıçtım yine. hem de tam her şeyi düzeleceğine dair ikna etmişken. gitmekte o kadar haklısın ki? ama geri dönsen olmaz mı?