ateizmin mantığı

Ateistim diye gecinen cok buyuk bir kesimin kendilerinin de neden ateist olduklarini, neye inandiklarini ya da inanmadiklarini, neye inanmak istediklerini bilmediklerini dusunuyorum. Dusunmuyorum eminim. Marjinallik adi altinda bir seylere inanmama modasi ve farkli olma istegi hala devam ediyor. Benim oturup arkadaslarimla, kendimle konustugumda mantigima uymayan ve yanlis buldugum dolu konu var, islamla ve muslumanlikla ilgili. Ben kendi degerlendirmemi şoyle yapiyorum. Simdi benim icimde yaradilistan da geldigine inandigim bir inanma ic gudusu var. Bu beni iyi hissettiriyo. Hayatimin en huzurlu kismi duzenli namaz kildigim kismiydi. Yani icimdeki agir basan taraf her zaman inanma ve ibadet etme tarafi oldu. Cevabini bulamadigim konularda, ya da bu neden boyle cok sacma dedigim yerlerde beynimi cok yormuyorum ve sorgulamayi birakiyorum. Arkadasim bana; mantigina uymayan, yanlis buldugun cok sey varsa bunlari nasil yok sayip durumu kabullenebiliyosun demisti. Benim icin sonuc onemli. Yani bu sekildeyse mutluysam bazi seyleri gormezden gelebilirim. Kisaca, sevgilinizin yanlis buldugunuz davranislari, huylari vardir ama hayatinizda olmasi sizi her zaman mutlu eder. Onu seviyosunuzdur ve bu durumlari gormezden gelirsiniz.

Hayatimizda her zaman bir terazi olmali. Agir basan tarafa muhtaciz.