cellat

Ben dokunduğum her şeyi lânetlerim. Kimse içtiğim tastan şu içmez. Acından ölse yediğim lokmayı paylaşmaz. Çarşıya çıktığım vakit, kabadayılar yere tükürür. Çocuklar kaçışır, anneler korkar.

Ben diğer kullarla aynı toprağa bile gömülmem, mezarlığımız ayrıdır. isimlerimiz bile yazmaz kara mezar taşlarımızda, lânetlenmesin o isimler diye.

Nalbur nasıl nal çakıyor, dülger nasıl çekiç sallıyorsa ben de öyle can alırım. Bir kere bile teklemem. Kimsenin gözünün yaşına bakmam, bilirim ki hayatta herkesin bir vazifesi vardır. Benimki de budur.

Ben cellat.

Bugüne dek yüzlerce kelle aldım.
Nicesinin boynuna kement doladım. Ağlayan, yalvaran gözler gördüm. Kimdir, ne suç işlemiştir, masum mudur yâhut günahkâr mı bilemem. Lâkin emir geldiğinde, can almaya yollandığımda tek bir şey için dua ederim.

''allahım nolur mâsum olmasın...''