hiç

Hiç!
Yoktur! hiçbirşey ta ki sen dokunana kadar, sen emeklerini dökene kadar. Gecelerini gündüz edersin. Bir pınar gibi, kaynak gibi akarsın emek emek hiçi var edebilmek için. Nice sıkıntılarla halvet olursun, nice dilsiz acılar edinirsin, nice umutlarından geçersin, nice kurgularını kurtlar kemirir, sen hiçi var edeyim derken. Kolay değildir, ama kale alınmayacaktır. Sen ne yaparsan yap!
Bu hiçlikler uğruna ne gemiler yakacaksın, ne felaketlere göğüs gereceksin, daha. Değerini yanlızca çekenlerin bileceği hiçlikler. Var olma dürtüsüyle nice canları yok eden hiçilikler.
En büyük hiç aşktır. Uğruna savaşlar çıkan, canlar yanan, intiharlara sebep olan, mecnun olunan. Kavşulamayan. Kavuşarak biten bir aşk hikayesi var mıdır? Yormayın kendinizi yoktur. Kavuşurlarsa aşk olmaz.
Hiç değildir aşk. Anlamayana, yaşamayana, duyumsamayana, bilmeyene, hissedemeyene hiçtir aşk. Herşeye kadir olana ancak onlar hiç derler.
Ey! Aşk sen nelere kadirsin. Nicelerini aşık eden, yazar eden, yollara düşüren, yataklara düşüren, inim inim inleten, gözleri kör eden, ey aşk sen nelere, daha nelere kadirsin?
Kavşursak aşk olmaz! Hemde hiç olmaz.*