hiçbir şey için motivasyonun yok mu

yazdıklarımı iyi oku. şu an içinde buldunduğun durum "normal" bir durum değil. insan olmanın, gündelik sıkıntıların yahut hayatın sana getirdiği 'default' bir buhranın kurbanı değilsin. tamamen sonradan edindiğin ve bilinçli olarak yaptığın hataların bir sonucunu yaşıyorsun.

hiç bir şey için motivasyonun yok. mutlu değilsin. tatmin olamıyorsun. sürekli arabesk dinleyip hayata sövüyorsun. insanlardan nefret ediyorsun. tek isteğin sınırsız özgürlük. değil mi? nedenini hiç düşündün mü? söyleyeyim; bağımlısın. "peki ama neye?"

beynin ödül mekanizmasını hiç düşündün mü? bir şeylerden neden haz alırsın? şekerden, pornodan, masturbasyondan, sigaradan, alkolden ve türevi ıvır zıvırdan? beynin ödül mekanizmasının amacı, seni hayatta tutmaya motive etmektir. yemek yemekten haz alırsın çünkü yemek yemezsen ölürsün. hayatta kalmak için yemek yemen lazım. bu yüzden beynin seni yemek bulmaya teşvik etmek için hem açlık hissi gönderiyor, hem de onu giderirken sana haz veriyor. fakat günümüzde bu ödül mekanizması suistimal ediliyor. nasıl mı? örneğin, fast food, abur cubur, şeker vesaire. bunları yeyince inanılmaz bir zevk patlaması yaşıyorsun değil mi? nedeni şu; doğada doğal olarak bu tür tatlar kolay bulunmadığı için vücudumuz bu besinleri tükettiğimizde ekstra fazladan dopamin salgılıyor. çünkü az bulunan daha değerlidir. fakat artık günümüzde durum böyle değil. çünkü şeker, abur cubur, fast food vb besinler "çok kolay" bulunuyor. girdiğin her markette, ortamda, hatta mutfağında "fazlasıyla" ve "yapay" olarak var.

düşün, sen atalarının bir yıl içinde ve "doğal" olarak tükettiği şekeri, bir kaç ay içinde "yapay" olarak vücuduna alıyorsun. senin beynin buna alışık değil. bu aşırı haz patlamasıyla beynin adeta zevk sarhoşu oluyor ve bu yoğun hazza alışıyor. ayda bir yenilen çikolatanın verdiği keyifle, her gün yenilen çikolatanın verdiği keyif bir olamaz değil mi? çünkü ne kadar fazla tüketirsen o kadar zevk azalır. beyin sürekli dozu arttırmanı ister. çünkü haz azalmaya başlamıştır. bu yüzden madde bağımlıları da uyuşturucuyu dozu arttırarak kullanırlar.

asıl sorun şu; sen beynini alışık olmadığı bu denli zevk patlamalarıyla donattığın için, gündelik işlerinden keyif alamıyorsun. çünkü beyninin ödül mekanizmasını o denli manipüle ettin ki, artık dopamin salgılamak için güzel bir yürüyüş veya hoş bir sohbet sana yeterli gelmiyor. onun yerine paket paket çikolata yemen gerekiyor. çünkü beynin artık hazza tolerans kazandı ve sürekli fazlasını istiyor.

sadece yemekten örnek verdim. bu masturbasyon yapmakta da, porno izlemekte de, sigara, alkol kullanmakta da, sanal oyun oynamakta da geçerlidir. ne kadar çok bağımlılık, o kadar çok depresyon demektir.

özet: hayattan zevk almak istiyorsanız, bağımlılıklarınızdan kurtulun.