nikah memuru

günlerdir makaralarımıza konu olan kişi.

çok yakın arkadaşlar ve ebeveynlerin katıldığı bir nikah olacaktır. * gelin *, damat şahitler ve nikah memuru * masadaki yerlerini almışlardır. ve başlar nikah memuru o uzun ve sıkıcı geçecek konuşmaya. lakin daha 2. cümlesini kuramamıştır ki, gelin kişisi damada dönüp dönüp bak sana söylüyo, iyi dinle gibisinden telkinlerle memurcağızın sözünü keser durur. şahitler ve konuklar başlar gülüşmeye. memur o cümleyi bırakır bambaşka bir cümle kurmaya yeltenir. ama gelin kişisi buna da izin vermez. memur kızarır bozarır, inatlaşır konuşmak için, kızar da tabi bir hayli. damatla gelin masada memurun demeye çalıştıklarını sana diyo, hayır sana diyo gibisinden kavga haline girerler. damat en sonunda memura döner, sen bize bir şey deme ulvi soruya geç de öpeyim şu laneti der. * garip memur çaresiz soruya geçer. fakat burda da tartışma büyüktür, gelin kişisi soruyu önce damada sor diye tutturur, damat inkar eder; bana evet dedirtip kendi hayır diyecek önce ona sorun diye. memur kendinden geçmiştir. bahsi gelin kaybeder, ama hayırını da sıkıştırır araya. imzalar atılır en sonunda.

şahitlerin imza işlevi de sanıldığı gibi kolay olmaz. defter önlerine gittiğinde memuru yanlarına çağırırlar, biz imzayı yanlış yere atarız da biz de evlenmiş gözükürüz gel başımızda bekle diye. memur ısrar etse de inandırıcı olmaz gider yanlarına çaresiz. en sonunda bitmiştir nikah.

evlilik cüzdanı ele alınır. memur bombayı patlatır ve arkasına bakmadan gider.

--spoiler--

mesleğimden soğudum
--spoiler--