ahmet arifin sevdası

Son olarak kan' ı okudum.
Bu şiiri de ilk genç kız olduğum gün, kapıldığım panik duygusuyla kaleme almıştım.

Ey yüce aşil' in topuğumu bu
Vurulup benim yatağımdaki,
Yoksa kartalların göğe bindirdiği yerde
Açılan yara mı?
Sızıyor kan durmadan
Çiçek oturan o acıdan
Boğuyor gözleri, denizi, bilekleri,
Zincire vurulmuş denizi boğuyor,
Boğuyor durmadan.

"Ne kanı bu anlamadım" dedi, gözlerini kırpıştırarak.
Ben de anlaşılmasın diye öyle soyut yazmıştım şiiri.
Doğrusunu söyleyemedim ona tabii,

"Savaş korkusunu simgeliyorum" dedim.
"Ellerine sağlık, pek güzel yazmışsın ama, şaire olabilmek için daha çok küçüksün.
Bunları bir kaç ay beklet yeniden oku bakalım.
Ben sana kitap getireceğim yarın, lambo' ya onları da oku."

Kibarlık ediyordu ama begenmemisti işte.
Kimbilir nasıl da alay etti için için.
"Hiç durmadan yaz yaz, at bir köşeye, arkasını bırakma yazmanın"
işte benim tek sığındığım, tek avunduğum şiirden de umudum kesildi artık. Yaşamanın anlamı ne olacak artık, ölebilirim, ölebilirim artık.

Leyla Erbil / tuhaf bir kadın kitabından kız öyküsü 1971
-------------------------------------------------

Adını feodalizme baş kaldıran Çukurova şivesi kullanarak yazdığı dizelerle dünyaya duyuran tek kitaplı büyük usta şairin,
Dillerdeki sarkılara hayat veren devrimci şiirleri kadar ruhu güzel Leyla' sının, kız isimli öyküsünde ki satırlarında yaşayan Anadolu'nun Pablo neruda' sı.

içimizdesin...

görsel