death magnetic

masters are back to rule...

Bu albümle metal müziğin hayat vericisi metallica (evet evet hayat vericisi, sabbath, judas, maiden daha önceydi zırvalarına girme, metallica olmasaydı bugüm metal müzik dediğimiz şey anca gotik bar köşelerinde ufacık tefecik gurupların çaldığı bişey olarak kalacaktı.), bir kez daha evet hayat vericisi metallica, müthiş bilgili, müthiş teknik beceriye sahip türk dinleyicisi tarafından acımasızca eleştirilmektedir. neymiş lars ın davul partisyonları boktanmış, günaydın ismet abi ? senin taptığın albümlerde neydi lan denyo ? neymiş mix çok kötüymüş zırıldama varmış, bass tam duyulmuyormuş, ulan cahil ebleh, kill'em all neydi ? and justice for all da bass özellikle, bilerek ve isteyerek kısılmıştı ? onları ağzının suyu akarak dinliyorsun ama ?

gelelim albüm karşılaştırmalarına; neymiş efendim st. anger ayarındaymış, sırf sertlik olsun diye yapılmışmış, eh kulağını... riff çeşitliliğini mi göstersem, değişken melodileri mi desem, james in şarkıya yön veren vokalini mi söylesem ? ne söylesem boş, anlayacak ne kafa, ne de dinleyecek kulak var. neymiş değeri sonradan anlaşılmış load gibi bile değilmiş, bu değerlendirmeye neremle gülsem acaba... metallica nın country tarzına yönelmesini bekleyen, yok biraz daha az sert yapsalar, yok hard rock olsun diyenlere gülüyorum. Siz gidin mama said le ağlayın kardeşim, gidin tuesday's gone falan dinleyin. neymiş united abominations kat be kat daha iyiymiş, hayır en sıkı megadeth fanları bile kabul ediyor united abominations ın bikaç şarkı hariç ne bok olduğunu, bizim süper zeki dinleyicimiz karşılaştıracak ya, ilk yakın hedefi gösteriyor...

gelelim tarz eleştirilerine, adamlar AJFA dan black e geçiyorlar, sonra aynı ivmeyle load a ve reload a geçiyorlar yumuşadı oluyorlar, şimdi bu albümle bize Kill'em All ve AJFA tadı yaşatıyorlar, özüne dönecez diye sıçtı oluyorlar. hay sıçan kaçsın size...

şarkıların ses kalitesine, mix ine falan bok atılmış, internette olan hiçbir sürüm gerçek 320 bit değil arkadaşlar, düşük kalitede wav dosyalarından 320 ye sözde geçirilmiş versiyonlar mevcut, elbette çok dağlar kadar fark olmaz ama orjinal versiyonunda ses kalitesi daha iyi olacaktır.

şimdi gelelim albümle ilgili kendi yorumuma;

1- en zayıf halka lars yine sıçmayı başarmış, onun dışında kirk biraz daha melodik soloları serpiştirbilirmiş kanımca, james ve rob a ise sözüm yok adamlar almış götürmüş albümü.
2- şarkıların hiçbirinde söylendiği gibi tekrar yok, aksine son derece değişken ve çeşitli bir albüm olmuş.
3- kesinlikle ilk 4 albümün yanına yakışan bir albüm, ilk 4 ünde olduğu gibi bir sıralamaya koyamayacağım, 5 taneden 1 i sadece.
4- albümdeki favorim broken, beat & scarred, o riffler, o vokal, bateri bile harika olmuş burada.
5- metallica bu albümle müzik tekniğini ve seviyesini başka bir seviyeye taşımıştır, bundan sonra daha melodik bir master tarzı albüm gelirse tadından yenmez.

olumlu ya da olumsuz eleştiren tüm arkadaşlara selam olsun,
bok atanlara da metal up your ass, aklınızı......

"We die hard..."