fakirlik

Çocukluğumdan içimde kalanların sebebidir fakirlik.

Her bayram Kuzenler arkadaşlar yeni elbiseleri giyer çıkar ben ve kardeşimde milletin eskisini yeni gibi giyer sevinirdik.

Herkes renkli renkli bisikletler sürer bense onlara 25 kuruş verip bir tur atabilir miyim diye sorardım.

Mahalleye Allı Güllü gelirdi herkes annesine camdan seslenirdi anneler para atardı çocukların hepsi sıraya girer alırdı. Bense onlara bakıp ağzım sulanmasın diye eve çıkar onlar Yeyince geri aşağı inerdim.

Kış ayında kısa kollu üstüne kısa kollu giyer üstüne hırka giyerdim dışarı çıkarken.

Zeytin peynir ve domates üçlüsü yegane besin kaynağımız olmuştu.

Hayat bize hiçbir şey sunmadı belki ama biz de olanlarımızı kaybetmedik! Annem babam kardeşim ben... sımsıkı sarıldık birbirimize geçecek diye. Ve geçti de! iyi ki o zor zamanları yaşadık diyorum bazen: vicdan sahibi olmuşuz fark etmeden...