yıllar sonra babanın yalancı olduğu öğrenmek

kandırılma hissi verir.

babamın, çocuklarını klasik azarlama şekilleri vardı. bu yöntemler hiç değişmezdi. bunlardan biride ders çalışmadığımızı farkettiği anlarda gelişirdi.

-ceketim olmadığı için okulu terk etmek zorunda kaldım. yiyecek ekmek bulamazdık. okulun en başarılı talebesiydim. siz çok şanslısınız ama tembelsiniz. keşke sizin yerinizde ben olsam. okuyun çalışın çocuklar, siz okumak isteyin ceketimi satar okuturum sizi.

çok etkileyici bir azarlama olmuş olacak ki çocuklarının tamamı okudu. o bunu göremedi o ayrı tabi.

gelelim asıl meseleye;

şubat ayının başlarında babamla ilgili bir araştırma yapmaya karar verdim. çünkü babamla ilgili çok az şey biliyordum. bir kaç resim ve annemden dinlediklerim dışında bir de aklımda kalan hatıralar.

okuduğu ortaokul'un kayıtlarına baktım. müdür yrd. bu konuda bana çok yardımcı oldu. ve kayıtları buldum. babam ortaokul 2. sınıfı bitirip bir daha da okula gelmiyor. başarı durumu orta halliymiş. notları pek iç açıcı değil.

neyse, kayıtlardan sınıf arkadaşlarının tamamının ismini yanıma aldım. bunlardan bazıları ölmüş bazıları hayatta. hayatta olanların bir kısmına telefondan ulaştım bir kısmına internetten. tabi bu bilgilere ulaşmak çok zaman aldı. sonuç itibariyle samimi olduğu bir arkadaşa ulaştım. uzun uzun konuştuk. bu konuşma aşırı duygusaldı. hayatımın en özel görüşmesiydi diyebilirim.

özetle, babam çok dürüst çok muzip ve neşeli bir öğrenciymiş.
sadede gel amcacım, babam çalışkan mıydı? cevap: valla çalışkandı desem yalan olur, iyiydi yani fena değildi. öğretmenler çok severdi onu.

maddi durumu nasıldı amcacım?
cevap: iyiydi. yani pek hatırlamıyorum ama şarap içerdik bazen ve hep o öderdi.

arkadaş ceketim yok diyen adam şarap etkinlikleri düzenliyor. bu nedir baba ya? çocuk yaşlarda şarap içilir mi? parayı geçtim sağlığına yazık etmişsin.

ele geçirdiğim bazı resimlere göre façası da baya yerinde. öyle ceketim falan yok demeler dümenmiş. ulan babana bile güvenmeyecen sözü balon değilmiş.

işte o resim:
not: babamı 2006 yılında 52 yaşında kaybettik.
resim ise 1968 yılına ait.

görsel