insanların yalnız olduklarını belli etme çabası

yalnız olan insanın bu durumu diğer insanlara her ele geçirdiği fırsatta belirtmek istemesi durumu. insanlara göre yalnızlık süreleri, dereceleri ve hissettirdikleri değişebilir. kişinin bu içinde bulunduğu durumdan kurtulmak istemesi, farklılık olmasını istemesi veya bu durumu kaldıramaması, kişiyi fark edilme isteğine yönlendirir. her sonuçsuz çabalayış, kişiyi gittikçe tüketmekle beraber daha ileri seviyede tepkiler vermesine ve çirkeflik seviyesine ulaşmasını sağlayabilir ya da kişiyi tamamen pasifleştirebilir. sonucu olan çabalayışlar ise yaşanılan yalnızlığın seviyesine göre bir birliktelik sağlar. ne kadar ileri seviyede bir yalnızlık seviyesi geçirilmiş ise karşı tarafı kabullenip, üstün görme ve itaatlarlık seviyesde o derece öne çıkar. bu durumda kişi için kaybetme korkusu kaybetmekten daha yıkıcı sonuçlar doğurmuş olacaktır. yaşamımızda yalnızlık bizlere bir kusur olarak idrak ettirilmiştir. oysa ki her bir insan kusurlarını hiçbir şekilde dile getirmeden yaşamını sürdürür. bu durumda insanın her fırsatta söylediği ben yalnızım ve sizin bunu farketmenizi istiyorum cümlesi insanın kendisiyle çeliştiğini gözler önüne sermektedir. size bir kusur olduğu aşılanan bir şeyi açıklayarak yalnızlığınızdan kurtulmak için yaptıklarınız, diğer kusurlarınızı neden farkında bile olmadan gizlediğinizi düşünememekte olduğunuzu anlaşılır kılıyor. bazı insanların yalnız kalması gerekliliğinin anlaşılması gerekiyor. sizlere göre ise bir insanın yalnız olamayacağı düşüncesi hayatlarınızı berbat edip, çabalayışlarınızı boşa çıkararak sizleri mahvediyor ve umutsuzluğa kapılmanızı sağlıyor. kaynak ben.