sovyet emperyalizminden kalan ülkelerin hali

birkaç anektod:

kırgızistan'da, 1917 devriminden önce, 1916'da kırgızistanda okuma yazma oranı binde 6 idi. 30'lu yıllarda bu oran yüzde 70'lere çıktı. ülkede devrimden önce tek tük okul vardı; devrimin ilk yıllarında onlarca okul açılmaya başlandı. eğitim tamamıyla ücretsizdi sovyetler zamanında.

devrimden sonra, tüm orta asyada milli edebiyatlar oluşmaya başladı. devrimle birlikte orta asya türk edebiyatı altın çağını yaşadı. roman, hikaye, tiyatro gibi türlerde muazzam bir başlangıç ve gelişme kaydedildi. şiir zaten her zaman en başta idi, destanlar çok zengin içeriğe sahipti. "modern" şiir ile tanışıldı ve kısa sürede mükemmele yakın eserler verildi.

yepyeni şehirler kuruldu. ve geliştirilen şehir planlaması sayesinde bugün şehirlerdeki caddelerde hala trafik sıkışıklığı sıkıntısı yaşanmıyor.

sovyetlerdeki karşı devrimden sonra; sosyalizmin kazanımlarını hemen bırakamadı kapitalist iktidarlar. mesela; bugün türkmenistan'a gidip "turancı" düşünceden bahsedince adamlar "biz keriz miyiz ki yeraltı kaynaklarımızı sizinle paylaşalım?" diyorlar. buralarda muazzam derecede yeraltı kaynağı vardır. ve doğalgaz vs gibi kaynakların yanında, eğitim, elektirik, su, ulaşım vs sovyetlerden sonra da ücretsiz kalmıştır... bugüne kadar! artık türkmenistan tüm bu "hizmetlerden" para alınmaya başlayacağını açıklamıştır.

eski sovyet ülkelerinde bir laf vardır: "kapitalizm, bizim kadınlarımızı fahişe yaptı". karşı-devrimden sonra nice doktor, mühendis, öğretmen; türkiye gibi ülkelere gidip fahişelik yapmaya başlamışlardır. çünkü kısılan istihdam sonucunda "daha az işçi, daha fazla kar" düsturu girmiştir ülkelere doğal olarak.

sovyetler döneminde "emperyalizm" gibi kapitalizme özgü kavramları arayanlar; bunları görmezler.