bugün
- bir yazara entrylerinden aşık olmak5
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- 90 lı yılları özlemek5
- ayak istiyorum ayak bulun bana ayak6
- sigara alkol nargile içmeyen ezik insan9
- şu an bir sözlük kızı yanımda olsaydı5
- mesajlaşarak flört etme bağımlılığı5
- kahve mi içsek5
- gocu abinizi ne kadar tanıyorsunuz7
- özelden sende mi gaysin diyen lubunya yazar8
- engineer28'i evlendirmek9
- flörtleri birbirine karıştıran kız3
- antalyalı erkekler4
- herkese sen baskasin diyen duz adam3
- bik bik tarzı entry girmek8
- bazı erkelerdeki ayak yalama ihtiyacı4
- sokaktan bozacı geçmesi4
- sözlük kızlarının çorapları7
- evlenmeden birlikte yaşamak4
- 20 yıllık akpliyim çocuğumuzun rızkını yatırdık16
- kalkmayan misafir4
- sözlükteki geyler tam liste11
- seninki kaç cm diye soran kız4
- ekrem imamoğlu lise mezunu oldu18
- terör örgütü liderinin villasını havadan bombalama6
- alkol içmeyen insan ezikliği2
- insansız hava aracında pilot yok diyen muhalif2
- 29 yaşında olmak3
- antalya lı erkekler aldatır3
- ayağa yükselmek3
- türklerden sonra en sevdiğiniz millet8
- cengiz küçükayvaz3
- gocunun sözlüğe kattığı şeyler4
- sözlükte gizli ilişkiler ayyuka çıkıyor kampanyası4
- masklavi gürcü mü12
- 168 boyundaki erkek3
- ideal erkek gibi ilkkan dır3
- hangi erkek tek eşle doyarsa bilin ki sapıktır6
- ktç adamdır2
- true sapığının süresiz çaylak olması6
- sözlük kızlarının tırnakları2
- sözlükte hangi konuda yazsak artı oy alırız11
- anadolu tat 10713
- isayım3
- e r'e k t o r5
- gocu abi3
- antalyalı erkeklerin genelde piç olması2
- ölüm korkusu6
- kurtlar vadisi kara3
- puro içen sözlük yazarları3
Secere-i Türk. Hârizm Özbek Hükümdarı Ebu'l Gazi Bahadır Han'ın efsanevî devirlerden başlayıp daha sonra hanedanının geldiği Cengiz ve oğullarına geçerek Cuci Han yolu ile onların devamı olan Şeyban-Özbek hanları sülâlesinin kendisine kadar süren safhası ile,cağının kaynaklarının elverdiği nisbette, Orta Asya tarihini anlatan bu eserini (1663) Çağataycadan* Türkçe'ye* aktararak millî tarihimizin Osmanlı Türklüğu'nün bilgisine uzak kalmış bir sahasını tanıtmak istemiştir.
içerik:
28 Eylül 1863-23 Şubat 1864 arasında diğeri gibi Tasvir-i Efkâr gazetesinde kitap sayfası şeklinde tefrika edilip (nr.131, 14 Rebîülâhir 1280-nr. 173, 16 hicri 1280) orada çıkanı kadarıyla ayrıca 152 sayfalık bir kitap halinde ortaya konan bu tercüme, dokuz babdan meydana gelen eserin baştan sadece üç bablık kısmını vermektedir.
Tefrikanın bu noktada kesilmesinden sonra devamının sonraki bir vakte bırakıldığı ilân edilmiş ise de {Tasvîr-i Efkâr, nr. 175, 23 Ramazan 1280/1 Mart 1864}, tercüme tamamlanamadan bu kadarı ile kalmıştır.
Bâblar:
Cengiz Han'in hayatının anlatıldığı üçüncü babda, onun oğullarını Hârizm fethine yollamasına ait faslın sonlarında kesilen bu tercüme, bilhassa türkistan Türklüğü'nün Moğollarla birlikte efsanevî tarihini nakleden ilk iki kısmı ile ülkemizde geniş bir ilgi çekerek, Türklüğün Anadolu'ya gelmeden önce anayurttaki geçmişini tanıtmak gibi bir millî tarih hizmetini yerine getirmiştir.
A. Vefik'in neşri, Desmaisons'un neşir ve Fransızca tercümesinin 1872 den beri ortada olmasına rağmen. Necip Âsım'dan Ziya Gökalp ve 1920 den önceki yazıları ile Fuad Köprülü'ye kadar birçok türkologa Oğuz Han menkıbesi ve diğer millî efsaneler konusunda doğrudan doğruya kaynaklık etmiştir.
Eserin kapağına başlık olarak konulan, 1824 Kazan Hanlığı baskısının başında mevcut "Uşal secere-i Türk" ibâresindeki "bu, işbu" mânasına gelen Çağatayca "uşal" sözünün mahiyetinin bilinmemesi yüzünden, Ahmed Vefik'in tercümesinin adı yanlış bir okuyuşla yakın zamanlara kadar hep "Evşâl-i Şecere-i Türkî" ve daha da tahrife uğrayarak "secere-i Evşâl-i Türk" şeklinde gösterilmiştir.
Tanzimat aydınları ve secere-i türk:
Secere-i Türk adlı eserin tesiriyle Türklerin menşeinin türkistan'a dayandığını keşfeden Tanzimat aydınları, bu etkiden olsa gerek, türkistan’da o devirde hâlen kullanılmakta olan Çağatayca şivesini de Türk dilinin aslı saymışlardır. Hattâ bazı aydınlar daha da ileri giderek Osmanlı Türkçesini, asıl Türk dili kabul ettikleri Çağatay Türkçesinden bozulma galat bir dil olarak görmeye başlamışlardır. Tanzimat aydınları içinde Çağatay Türkçesinin Türk dilindeki yeri hususunda en doğru ve günümüzde de hâlâ geçerli olan tespiti, bu dille ilgilenen ilk aydın olmasına rağmen, yine Ahmed Vefik Paşa yapmıştır. Ahmed Vefik Paşa, ilk baskısı 1888 yılında neşredilen Lehce-i Osmânî adlı sözlüğünün mukaddimesinde, Çağatay Türkçesini şöyle tanımlamaktadır: “Uygur dili Çin taraflarından Kâşgar’a doğru yayılıp, ondan yedi yüz tarihlerinde Cengiziyân akvâmı Türk ve islâmiyete duhûl eylediklerinde, Çağatay lisânı mütevellid olup, sekiz yüz â’vâmında ziyâde şüyû bulmuştur.” O, Türk dilini de Oğuz, Kıpçak ve çağatay olmak üzere üç ana şubeye ayırarak bizce doğru bir tasnifte bulunmuştur.
içerik:
28 Eylül 1863-23 Şubat 1864 arasında diğeri gibi Tasvir-i Efkâr gazetesinde kitap sayfası şeklinde tefrika edilip (nr.131, 14 Rebîülâhir 1280-nr. 173, 16 hicri 1280) orada çıkanı kadarıyla ayrıca 152 sayfalık bir kitap halinde ortaya konan bu tercüme, dokuz babdan meydana gelen eserin baştan sadece üç bablık kısmını vermektedir.
Tefrikanın bu noktada kesilmesinden sonra devamının sonraki bir vakte bırakıldığı ilân edilmiş ise de {Tasvîr-i Efkâr, nr. 175, 23 Ramazan 1280/1 Mart 1864}, tercüme tamamlanamadan bu kadarı ile kalmıştır.
Bâblar:
Cengiz Han'in hayatının anlatıldığı üçüncü babda, onun oğullarını Hârizm fethine yollamasına ait faslın sonlarında kesilen bu tercüme, bilhassa türkistan Türklüğü'nün Moğollarla birlikte efsanevî tarihini nakleden ilk iki kısmı ile ülkemizde geniş bir ilgi çekerek, Türklüğün Anadolu'ya gelmeden önce anayurttaki geçmişini tanıtmak gibi bir millî tarih hizmetini yerine getirmiştir.
A. Vefik'in neşri, Desmaisons'un neşir ve Fransızca tercümesinin 1872 den beri ortada olmasına rağmen. Necip Âsım'dan Ziya Gökalp ve 1920 den önceki yazıları ile Fuad Köprülü'ye kadar birçok türkologa Oğuz Han menkıbesi ve diğer millî efsaneler konusunda doğrudan doğruya kaynaklık etmiştir.
Eserin kapağına başlık olarak konulan, 1824 Kazan Hanlığı baskısının başında mevcut "Uşal secere-i Türk" ibâresindeki "bu, işbu" mânasına gelen Çağatayca "uşal" sözünün mahiyetinin bilinmemesi yüzünden, Ahmed Vefik'in tercümesinin adı yanlış bir okuyuşla yakın zamanlara kadar hep "Evşâl-i Şecere-i Türkî" ve daha da tahrife uğrayarak "secere-i Evşâl-i Türk" şeklinde gösterilmiştir.
Tanzimat aydınları ve secere-i türk:
Secere-i Türk adlı eserin tesiriyle Türklerin menşeinin türkistan'a dayandığını keşfeden Tanzimat aydınları, bu etkiden olsa gerek, türkistan’da o devirde hâlen kullanılmakta olan Çağatayca şivesini de Türk dilinin aslı saymışlardır. Hattâ bazı aydınlar daha da ileri giderek Osmanlı Türkçesini, asıl Türk dili kabul ettikleri Çağatay Türkçesinden bozulma galat bir dil olarak görmeye başlamışlardır. Tanzimat aydınları içinde Çağatay Türkçesinin Türk dilindeki yeri hususunda en doğru ve günümüzde de hâlâ geçerli olan tespiti, bu dille ilgilenen ilk aydın olmasına rağmen, yine Ahmed Vefik Paşa yapmıştır. Ahmed Vefik Paşa, ilk baskısı 1888 yılında neşredilen Lehce-i Osmânî adlı sözlüğünün mukaddimesinde, Çağatay Türkçesini şöyle tanımlamaktadır: “Uygur dili Çin taraflarından Kâşgar’a doğru yayılıp, ondan yedi yüz tarihlerinde Cengiziyân akvâmı Türk ve islâmiyete duhûl eylediklerinde, Çağatay lisânı mütevellid olup, sekiz yüz â’vâmında ziyâde şüyû bulmuştur.” O, Türk dilini de Oğuz, Kıpçak ve çağatay olmak üzere üç ana şubeye ayırarak bizce doğru bir tasnifte bulunmuştur.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com