sociologist princess

sociologist princess adlı yazarın bahsini açtığı konu üzerinden yola çıkarak kendisi hakkında yazılanların teknik olarak problemleri var. yazarın (bkz: #38452428) burada aktarmış olduğu şeyler sanırım bazı kişilere hayal gibi geliyor, lakin düşünceleriniz bu yöndeyse bile;

"babam beni sevmiyor diye aglayan kezban. yalaka mericler ise hemen artiya abanmis."

bu şekilde bir yaklaşım sergilerken karşıdaki insanı da düşünün. çünkü bu türdeki ailevi olaylar size saçma ve hayal gibi gelse de maalesef bu olayların gerçekleşmiş olma ihtimali yüksektir.

kendisinin aktardıklarını dikkatlice okudum ve hislerini idrak etmeye çalıştım, yazı diline bakılınca işin içinde bir kelime ya da duygu oyununa rastlamak benim için mümkün olmadı fakat şunu belirtmek isterim ki; bu yazılanlar troll bile olsa, okuduklarım beni psikolojik olarak ciddi manada rahatsız etti.

geride bıraktığım iki yıl içerisinde bu tür olaylara çok yakından maruz kalmış ve bu türde gerçekleşen olayların üstesinden gelmek maksadıyla yoğun mücadele vermiş biri olarak, her ne olursa olsun bu konularda derin hassasiyete sahibim. çünkü biliyorum ki, bu türden manevi sorunların üstesinden gelmek bir hayli zor ve aynı zamanda ciddi şekilde yıpratıcı bir olaydır. bizler bazen, başkalarından duyduğumuz ve yakından tanık olmadığımız olaylar karşısında boşvermişlik hissi taşıyoruz ya da bu tür şeylerin saçma olduğuna kanaat getirip zihnimizdeki "bu devirde olamaz" kalıbıyla onu küçümsüyoruz. bizler ne kadar gözümüzü kapatsak ve ya onu küçümseyip ihtimal vermesek bile bunlar gerçekleşiyor.

arkadaşa destek olmanın gerekliliğinden eminim, çünkü çoğu insan bu tür olayları dışarı vurmaktan dahi çekinmektedir. bu çekingenliği, kişinin içerisinde bulunduğu stresli ortamı ve psikolojik durumu da göz önüne alıp değerlendirmek gerekir; bu noktada içe kapanmak ciddi sağlık problemleri yaratmaktadır. stres dediğimiz olayın vücuda olan etkilerini herhalde bilmeyen kalmamıştır, arkadaşın yazısında geçen bir paragraftan yola çıkmak istiyorum;

".... kaldı, ne şişmanlığım."

stres ve sıkıntı, insanları kilo almaya yöneltiyor kendisinin bunun bilincinde olduğunu varsayıyorum. kendini psikolojik olarak herhangi bir şekilde rahatlatamadığı ve zihninde dönüp duran ya da her gün maruz kaldığı olaylardan uzaklaşamadığı sürece bu türdeki sağlık problemleri ile karşılaşmaya devam edecek.

şimdi bazı arkadaşlara sormak istiyorum; insan psikolojisinin son derece narin olmasına karşın, herkesin "kendiniz gibi" algısal durumların üstesinden gelemeyeceğini biliyor olmanız gerekmiyor mu ? insanların kusuru ya da dertleriyle dalga geçmek ne zamandan beri eğlence konusu olmuştur ? dile getirmek bile istemiyorum fakat, bu tür olaylara sürekli maruz kalan insanların intihara ya da kötü alışkanlıklara olan eğilimini göze alarak hareket etmemiz gerekmez mi ?

her şeyden öte, biri gözünüzün önünde acı çekerken, siz bunu eğlence haline getirip nasıl mutlu olabiliyorsunuz lan ?