az maaşla mutlu olmak vs çok maaşla mutsuz olmak

maaşından kalan son paraları birleştiren üç kişi genelde evde yaptıkları yetmişbeş kuruşluk kahveyi bırakıp şehrin en gözde cafesine gider.amaç biraz kafa dağıtmak ,tavla oynayıp yenilene sigara aldırmak ve belki de biraz olsun kendilerinden daha üstün statüde olduğunu düşündükleri insanlar gibi yaşamak.
tavla gelir...çaylar kahveler gelir..ama milkshake waffle gelmez çünkü daha önce denemedikleri birşeye boşyere para verip bütün ay boyunca patrona sigara parası için ağız eğmek boyun bükmek istemiyorlardır.
bir saat beklemiş bayat çayı yudumlarken üç arkadaş zenginliğin zirvesinde hissediyorlardır..
derken yan masaya iki adet nike ayakkabı ve mavi marka gömlek oturur ..
elbiselere bakarlar çünkü içindeki yürüyen sivilce dikkatlerini çekmez..tabi bu elbiselerin yanında canoomm ve bebişimm isimli iki kız da vardır.
menüler gelir siparişler verilir ..
bizimkiler bir taraftan tavlaya odaklanıp etraftaki bu büyülü anı bozabilecek şeylerden kaçınırlar..ama gözler kalbin aynasıdır ve yan masadaki üzerinde mumlar ateşler kıvılcımlar saçan içecekler bana bakın diye çığlık atıyordur..
bizimkilerin gülerken görünen dişleri yavaşça kayıplara karışmaya başlar..
tavla devam ediyordur fakat yan masadaki nötron çarpışmaları
yüzünden konsantre olmak zordur..
sonunda içlerinden birisi o kurtarıcı hamleyi yapar ve şunu söyler ..beyler evde oynayalım geç oldu yarın sabah vardiyasındayım..kalkarlar.. ve altı çay iki kahve için ellibir lira vermenin acısıyla yola koyulurlar.kimse konuşmaz yolda herkes kendi iç karmaşasındadır..
eve ulaşırlar ama evden çıkarken yapılan espriler, kahkahalar ve el şakaları yoktur.tavlaya devam edilmez.herkes yarın işe gitmek için hazırlık yapmak zorundadır..
üçü de sabah kalkınca her zamanki hayatlarının devam edeceğini bilmenin verdiği huzurla uyur..