uludağ sözlük

bu kıymetli platformda paylaşımda bulunma imkanını tesis eden zall nam-ı müstearlı, sayın alpen'e minnetlerimi arz ederek girizgahı gerçekleştirmek istiyorum yüksek müsaadelerinizle.

efendim,

hiç kimse bilmez ama ben, 62 yaşındayım. hayatımın son demlerinde oyalanmağa çalışmak üzere katıldığım bu platform günden güne şahsım nezdinde bir aile atmosferi yarattı.

iletişim kurmam, yazdıklarıma aldığım reaksiyonlar, okuduklarımın bana bu yaşta öğrettikleri... efendim mübalağa etmeksizin söylüyorum, bugüne kadar deneyimlediğim en eşsiz tecrübelerden biridir uludağ sözlük.

alındığım zamalar olmadı mı? oldu.

gözlerim dolmadı mı? doldu.

zorruma oradan da borruma gitmedi mi? gitti.

ama alıştım buraya. alıştıkça bağlandım.

hakkımda "nihat topmuş" denmedi mi? dendi.

"nihat 62 yaşında, kimseyi yalayamaz ki" gibi şeyler söylenmedi mi? söylendi.

"nihat bu çarşamba müsaitsen bana gel de beni güzelce bir yala" şeklinde davetler almadım mı? aldım.

ama sineye çektim be. iyi ki de çekmişim. o zaman pes etseydim, ağlayıp, küsüp bir kenara çekilseydim, sizler gibi donanımlı, mizahı kuvvetli, pamuk yürekli insanları tanıma fırsatını ıskalamış olurdum. ve şimdilerde bilmezsiniz belki ama ilerde anlayacaksınız;

insan ölüme yaklaştıkça, en çok ıskaladığı şeyleri düşünüyor, kendine dert ediyor.

o halde bırakın, bırakın da ölümüne subjektif bir ifadeyle başlığı tanımlayayım;

çok, çok ama çok sevdiğim sözlük. muhabbet ve hürmetlerimle efendim.