hercai

  (bkz: çelik erişçi)’nin 1997’de çıkardığı kasetinde yer alan, belki de bugüne kadar söylediği en güzel parçasıdır.

çok uzun yıllar önce, iki kır çiçeği birbirlerine aşık olur. her bahar diğer çiçekler gibi onlar da açıp güneşe merhaba derler.
fakat bir bahar başlangıcı bu çiçeklerden biri diğerine; “biz diğer çiçekler gibi bu bahar açmayalım, kışın ortasında herkesin soğuktan kaçtığı karlı günlerde açalım ki, bütün doğa bize ait olsun.” der. ve ikisi de o bahar açmamaya karar verirler. biri açmak için kışın gelmesini ve karın yağmasını beklerken, diğeri o yaz açar. o gün bugündür, karda açan ve sevgilisini bekleyen çiçeğe “kardelen”, sevgilisini yarı yolda bırakan çiçeğe de “hercai” denilir. işte bu yüzden olsa gerek ki, bir dalda durmayan, bir işi sonuna değin götürmeyen, aşkta bağlılığı bulunmayan hayırsız sevgiliye “hercai” diye hitap edilir.

sözleri:
“yine gözüm yollarda, neredesin?
gündüzüm gece oldu, kederdeyim
bilemezsin kaç gece gelir diye bekledim
gelmeyince derdime, yenileri ekledim

gel yarim ol, sevdalım ol,
sultanım ol, fermanım ol,
dertlerimin dermanı ol, hercai

dolu dolu sevdalar gözlerimde
gönlümde dolanırsın, hep o halinle
uçusuyor saçların, yaralanmış kalbime
yine sensin tek çare, şu zavallı halime”