1985

sırf bu yılda doğmadığım için gül gibi birini kaybettim,

Ataol Behramoğlu'nun;
'...Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın
mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene
karışırcasına. Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata
sunulmuş bir armağandır.
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana...'

1985 denince hep bu dizeler gelir aklıma.. kim bilir belki de kuyruk acım vardır...