türk erkeğinin ilişkiye bakış açısı

Türk kadınlara dayatılan bombok zihniyetin tam tersidir. Ben bu entryde nasıl olduğundan çok bence nasıl olması gerektiğini anlatmak istiyorum. ilişki dediğin şeyin bir mantığı olmalı. Birlikte vakit geçirmekten keyif aldığın, daha çok birlikte vakit geçirmek istediğin, seninle diğer insanlardan daha samimi bir iletişim kurmasını istediğin ve senin için en azından minimum çekicilik standartlarını karşılayan biriyle sevgili olmak manasına gelmeli. ilişki dediğin şey doğal olarak ilişkide bulunduğun kişiye karşı bir sorumluluk gerektirir. Ulan koduğumun toplumu erkeğe öyle bir şey dayatıyor ki kafandaki bütün tanımlarla çelişiyor. Türk toplumunda gerçekten bir ilişki arayan bir erkeğe gelebilecek bazı eleştirileri şöyle sıralayabiliriz:

1. Oğlum evlenecen mi sen de ya! Takıl işte.

- Ulan karşında senin gibi duyguları olan bir insan var. Birkaç hafta ya da ay takılacaksın sonra istediğini alacak ya da alamayacak ve bıkacaksın. Birinin hayatına girip sonra da rahatça “hadi ben kaçtım.” demek kolay mı arkadaş? Hiç mi vicdanınız yok? Arkanızda bırakacağınız enkazı hiç mi düşünmüyorsunuz? Bunu kız çocuğu sahibi akrabalardan duymak da en sapık hali. Senin kızına sadece ciddi düşünenler gelsin, seviyeli olsunlar ama milletin kızına en ufak bir empatin olmasın. Bana “kızlarla takıl işte” de. ikiyüzlülüğün daniskası.

2. Sen de çok seçicisin.

Evet! Ulan markette domates seçmiyorsun. insan karşındaki. Gün içinde bile çok kez değişkenlik gösterebilen bir varlık var ortada. Ne yapayım? Arkadaşını bile seçiyorsun. Arkadaşından daha çok vakit geçireceğin bir insanın hayata bakış açısını, hobilerini, karakterini ve birçok şeyi bilmeden nasıl vakit geçirebilirsin? Aranda bir bağ hissetmediğin birine vakit harcamaktan rahatsız olmuyor musun? Vaktin bu kadar mı değersiz? Hadi karşıdaki insanı da geçtin kendine hiç saygın yok mu?

3. Kimse takmıyor bu kadar kafa yormuyor, sen niye takıyorsun?

Çoğunluğun yaptığı doğru mudur yani? 80 milyona yakın insanız şu ülkede. Durumumuz da belli. Dışarıdan bakınca çok doğru işler yapılıyor gibi geliyor mu sana? Millet karısını sokak ortasında doğruyor, çocuğunu öldürüyor, kadınlara tecavüz ediyor, ufacık bebeğe halleniyor, yeni doğmuş bebeği poşete koyup çöpe atıyor. Böyle mi yapalım yani? Çoğunluğa göre hareket edip vicdanının yükünü hafifletmeye çalışanlara ayrı bir kıl oluyorum. Kendi doğrun, yanlışın, prensiplerin yok mu arkadaş? Gecelik ilişkiymiş, fuck buddymiş falanmış filanmış. Herkes öyle takılıyormuşmuş. Sorumsuz, boktan herifin biri kendi kıçından bir konsept uydurmuş, millet de işin kolayını bulunca düşmüş peşine.

Daha bir sürü eleştiri vardır da şimdilik aklıma bu üç büyükler geldi ama midem kalktı artık bu muhabbetlerden. iyice yaşımı almış olsam “nerede o eski bayramlar” diyeceğim, o kıvamdayım yani. Kadın erkek ilişkisinde güzel olan her ne varsa içine edildi ve ediliyor. ilişki meselesi artık iyice basite indirgendi.