üzgünken uyumak

Bilinçaltından bihaber olmaktır.
unutmak bilinçli bir eylemdir demişti bir keresinde biri, aynen öyle. bilinçli olarak problemlerini çözmedikçe, uyuyunca unuttum sanırsın, ama gelir rüyanda sabaha kadar işkence eder sana kaçtığın her şey, en kötü formda. sonra sabah uyanınca neden dayak yemiş gibi hissettiğini merak eder durursun, ya da aniden gelen ağlama krizlerine şaşırır durursun 'hani unutmuştum' diye.
bilinçli olarak unutmak istediğini kabullenip, unutmanın ne anlama geldiği üzerine kafa yorup, o acıyla yüzleşmedikçe rahat yok. Bırak bir kere ne kadar acıyabiliyorsa acısın. Öbür türlüsü kendini kandırmak, o da bir yere kadar. annenin bir sabah gelip rüyanda inliyordun, ne gördün o kadar diye sormasıyla sonuçlanabilir mesela.
bu arada yüzleşsen de geçeceğinin garantisi yok ya neyse.