pusluca

(bkz: #37583325)

hem nesildaş hem de kaderdaş olduğumuzu öğrendiğim yazar... üzülme kardeşim aynı sıkıntıları ben de yaşadım.

ilk süreç çok acı çektiriyor kabul ediyorum, mahkemede kağıt üstünde evlilik bitti sanıyorsun ama ortada çocuk var yine bitmiyor... oğlunu yeterince görememekte çok koyar iyi bilirim.

"toplum baskısı sonucu evleniyor insanlar daha önce farkında olmadıkları özgürlüklerini kaybettiklerini anladıkları anda da boşanmak istiyorlar" falan gibi zevzeklikler yapanlara aldırma. ailenin dağılmaması için gereken her şeyi yapmış ama sonuç alamamışsan, bitmiştir.

çocuğun da olduğuna göre artık planlanacak şeyler onunla alakalıdır.

benim için de evlilik çürük bir diş gibi olmuştu adeta. hal böyle olunca çektiresiye kadar ağrı yapıyor. kurtulmaktan başka bir çaren yok.

boşanmaktan başka çare kalmadığına eminsen, evliliğin her 2 tarafta çirkefleşmeden bitirilmesine ön ayak olmalısın.

sonuç olarak neresinden bakarsan bak bok gibi sıkıntılı bir süreç ve kısır bir döngü. evlilik bir sözleşme esasen, çıkarların hüküm sürdüğü bir anlaşma. çıkarın olduğu yerde çatışma var. çatışmanın olduğu yerde çözümsüzlük. çözümsüzlüğün olduğu yerde de en sonunda ayrılık.

bu yüzden daima sakin kalmaya ve kontrolü kaybetmemeye çalış. olan oldu. geleceğe bak.

geriye kalan ise her iki taraf için "başarısızlık" hissi olacak ve inan bana o "yanlış ata oynamışlık" hissi yıllarca geçmiyor.