sude andaş

bugün gördüğüm ve gördüğüm andan itibaren sinirden kudurdugum, elime verseler kafasını duvara surte surte kıvılcım çıkarabileceğim yaratık.
küçükken yanlışlıkla kelebek öldürmüştüm. bahçeye gömüp küçükce bir mezar taşı yapmıştım ki rahatca yerini bulayım diye. her gün oraya gider o kelebeğin beni affetmesi için dua ederdim... farelere karşı büyük bir fobim var, su an adını yazarken dahi huylanıyorum. ama evde karşıma çıksa yine de öldüremem. kaçıp kendimi kurtarmaya çalışırım. çünkü normal bir insanın doğasında işkence etmek yoktur. içinde allah korkusu olan kimse buna tenezzül edemez. umarım aynı şekilde geberirsin. o meleklerin, savunmaz, tek istediği şey sevgi ve biraz yemek, su olan bu küçücük canlıların yaşadığı acının 10 katını sen yaşarsın. ne bu dünyada ne de öbür dünyada iki yakan bir araya gelmesin. o kadar masumun, bu kadar insanın canını yaktın ya. senin can acın hiç dinmesin.