sevgilinin erasmusa gitmesi

insanın içini burkar. ağlarsın...

ben, fakir bir kulunuz olarak sizden istirham ediyorum. bu tip başlıklara bir şeyler yazarken lütfen hassas insanların da aranızda olabileceğini, yazdıklarınızı okuyabileceğini düşünün. 3 kere düşünüp 1 kere yazın. size adeta yalvarıyorum efendim.

tam da böyle bir şey başıma geldi zira. su ürünleri fakültesi 5. sınıftayken esra adında bir sevdiceğim vardı. güzel, alımlı, bebek gibi bir kız idi. bakmaya kıyamazdım, 3 yıldır sevgili olduğumuz halde (not: ciddi düşünüyorduk) elini bile tutmamıştım. kısacık etekler giyer, göğüs dekoltelerinden yaz kış vazgeçemezdi. okulun en favori kızıydı. aynı evde kalmazdık doğal olarak. kendisine saygım sonsuzdu, edepli bir adama yakıştığı şekilde davrandım hep ona. asla kızmaz, kısıtlamazdım. yatalak bir arkadaşı vardı, bazı geceler özlemine dayanamayıp, kapısında bulurdum kendimi. telefonunu açmazdı, kapıya çıkmazdı. sabaha karşı 3'te eve gelirdi kapıda karşılaşırdık. yatalak arkadaşına bakmaktan gelirdi gecenin o saatinde. güzel olduğu kadar iyi kalpliydi de benim esram.

neden sonra bir gün, apansız, yurtdışına gideceğini söyledi. erasmusla eğitim alacakmış. üzüldüm, belli etmedim ama. kendini geliştirir, daha iyi olur dedim. ordayken her gün aradım mesaj attım, whatsapptan yazdım. cevap vermiyordu, o kadar endişeleniyordum ki. whatsappında ne son görülme ne de mavi tık özelliği vardı. bir gün ağladığım bir video çektim ve whatsapptan yolladım. yalvarırım cevap ver dedim. durmadı ve yapıştırdı cevabı. zenci bir erkek arkadaşı vardı yanında. tam yanında da sayılmaz aslında kucağına oturtmuştu. "beni artık rahatsız etme" demeye getirdi.

işte böyle. ben esramı kalbime gömdüm o günden sonra. bu başlığı da görünce kötü oldum, gözlerim doldu. şu yazdıklarınıza bakın arkadaşlar. yok kızın içinde dolandırırlar, yok eline verip oynatırlar, yok sabahlara kadar hoplatırlar.

ya bu sözlükte canı yanan birilerinin olduğunu düşünemiyor musunuz allah aşkına? yeter! gerçekten yeter be!

not: esrayı hiç unutamadım.