27 temmuz 2008 güngören patlaması

artık bu durum beni insanlığımdan utandırıyor. insanlar birbirlerine neler yapabiliyor. bunu yapanlar insan değiller evet, ama onlarda masum birer bebek olarak gelmediler mi dünyaya.
bizler artık utanmalıyız. çünkü artık televizyonda ölüm haberleri gördüğümüzde tepki bile vermeyip, diğer kanaldaki diziye geçiyoruz.

bu insanlık utancıdır. o televizyonda öldüğü söylenen insanlar masum insanlardı. her birinin hayalleri, umutları, hayal kırıklıkları vardı. acısıyla sevinciyle, iyisiyle kötüsüyle yaşanacak yılları vardı. onları ölüm yolda yürürken, belki ailecek bir akşam yürüyüşü sırasında, belki bir akraba ziyaretinden dönerken, belki markete giderken, en acısıda yardıma giderken yakaladı. onların herbiri insan, bizim anamız, babamız, kardeşimiz, dostumuz, düşmanımız gibi. ve bu canların bedenleri, bu canların yakınlarının da ruhları paramparça edildi. herşeyden habersiz oldukları, belki tek şikayetlerinin sıcak hava olduğu, belkide binbir şikayetlerinin olduğu , ancak yinede yaşamak istedikleri hayatlarının sonbaharında yada ilkbaharında ama akıllarından hiç geçmeyecek bir anda katledildiler.

şimdi ne söylesek bu acıyı dindirir ? yaşamak haklarını bu insanlara geri verir, onların cansız bedenlerine tekrar nefes aldırır ?

terörümü lanetleyeceğiz ? ölenlere allahtan rahmet, yakınlarına sabır mı dileyeceğiz ? ne yapacağız ?

televizyon kanallarına insanlık dışı görüntüleri göstermemeleri için uyarılarda mı bulunacağız ? sizin o insanlık dışı dediğiniz görüntüleri o insanlar yaşadılar. biz görmüşüz çok mu ?

ne yapacağız şimdi ? türkten kürtten mi bahsedeceğiz ? bırakın artık türkü kürdü, müslümanı hristiyanı.

iyi insanlar, kötülere, şerefsizlere karşı birleşin !!! yada kefeniniz cebinizde dolaşın !