bayramda ücret ödenen 15 temmuzda ücretsiz olan

herkesin de hatırlayacağı gibi, ramazan bayramında akbil basılan, metro marmaray, metrobüslerde 15 temmuz şehitler ve demokrasi gününde ücret alınmaması hadisesidir.

söz gelimi kuranı kerimden ayetler okuyanların gün geldiğinde insana bayramı zehir etmesi durumudur. ayrıca durum içerisinde bir deli dumrul hikayesi de yer almaktadır.

bu başlığı açmamak ve bu entry'i girmemek için kendimi çok zor tuttum ve şuan itibarı ile de artık daha fazla dayanamayacağıma karar verdim.

buyrun olayı anlatayım:

istanbulda yaşayan kişiler bilir, trafik tam bir zaman kaybı yorgunluk ve stres yüküdür. istanbulda yıllardır yaşıyorum nereden baksan 15 yıl. her zaman okulların kapanması ile birlikte trafik rahatlar insanlar sıcaklardan bunalırken bir de trafik sıkıntısı çekmezlerdi. lakin 2014 yılından beri yani bu 3. sene, istanbulda her sene bir sebeple köprüler (ücreti az olanlar tabi) trafiğe kapatılıyor. ben yeniliğe, ihtimama karşı değilim. eğer bir bakım yapılacaksa bu kesinlikle ve en iyi şekilde yapılmalıdır. ancak yapılmalıdır.

tarih: 25.06.2017 yer edirnekapı e5 karayolu,

trafik akıcı şekilde devam ederken, haliçi geçmemle beraber yoğun bir trafiğin içerisinde kaldım. açıkçası ibb trafikten trafik durumunu kontrol etmemiştim. çünkü 1. si yaz aylarında olmamız, 2. si bayramda tatilcilerin şehri terk etmiş olması sebepleri ile kendime de güvenerek yola koyulmuştum. yanımda çeşitli şehirlerden gelme akraba ve arkadaşlarım yer almaktaydı. hedefimiz boğaz kenarına gidip bir çay içmekti.

trafiğin sıkışması ile birlikte aklıma dank etti, köprüdeki çalışmaya ara verilmemişti, daha sonra başka şeyler de anladım. örneğin ibb cep trafiğe bakınca tek yol avrasya tüneli görünüyordu. ben inat ettim ve köprüye kadar gidip o çalışmamayı yerinde görmek istedim. köprüye varmamız yaklaşık olarak 3 saat sürdü. anlayacağınız deli inadı olan tek ben değildim.

köprüye geldiktüm köprü üzerinde 3 adet işçi vardı, saat 16.30 civarı idi ve bu gariban kuklalar da köprü üzerine kurdukları tentenin altında telefonla uğraşıp vakit öldürüyorlardı. avrasya tünelinden geçenlerin sayısını artırıp tünelin işletmecilerine çifte bayram yaşatmak isteyenler o köprü trafiğinde saatlerini kaybeden binlerce vatadaşa bayramı zehir etmeyi başarmışlardı. ya parayı bayılıp avrasyadan geçeceksin, yada köprüde yapılmayan çalışma nedeni ile saatlerini ve gününü bırakacaksın. bu da yeni nesil deli dumrul davranış tipidir. rezalettir.

diğer duruma gelince, şehitlerimiz son derece önemlidir, vatanının varlığının yegane sebebidir. kimsenin türkiye cumhuriyeti için ölene kem laf etmesine müsade etmem. bu konuda tanıyabileceğiniz en şovanist kişilerden birisiyimdir. ancak sorsanız kendinize, dini bayram mı daha önemli yoksa 15 temmuz mu diye? ben hiç tereddüt etmeden dini bayramı tercih ederim. islamcı sağcı, dar görüşlü birisi değilim. cehapeli yada kürt değilim. akape ye mensup değilim. gözümde tüm siyasetçiler aynıdır. bir kişi hariç hiç bir başbakanın vatan severlik duygusunun kendi çıkarlarından öne geçtiğine inanmam. şahsi fikrimdir. ancak bir dini bayram bin yıldan fazla zamandır kutlanmakta iken, ilk kez kutlanacak milli bir bayramı bundan önemli kılmak bence dini duruşla hiç bir şekilde örtüşmemektedir.

şehadet kelimesi türklere islamla birlikte girmiştir. öncesinde benzer duyguların olduğunda kuşku yok tabi. ancak dini bir ananeden sonuçlanan halkın duygusunu kullanarak oluşturulan milli (bakın ırk anlamında demiyorum millet kelimesi ümmet kelimesinden gelir) bir bayramı dini bayramın önüne koymak bence dini duruşa uygun düşmez. kabul de edebilirsiniz red de.

tamamen kişisel görüşümdür. ülkemin daha iyi günler yaşayabilmesi dileği ile...