istanbul a sigamiyorum

"oynamayı bilmeyen gelin, yerim dar demiş" düsturundan yola cıkılarak incelenmemesi gereken mevzuat. en azından şahsi fikrim bu yönde.

evet... istanbul gerçekten iyisiyle, kötüsüyle ve dısarıdan bakana yepyeni kuşe kağıdı etkisi yapmasıyla harika bir şehir olabilir lakin içinde yaşayana pek de bir faydası olmuyor bazı zamanlar. o bunalım zamanlarında öylesine daralıyor ki şehir, 3 yaşında öksüz kalmış bir çocuk gibi yalnız hissediyor insan kendini. o an anlıyorsun bir şehri güzelleştirenin içindeki insanlar olduğunu. çünkü tarih, edebiyat, müzik, deniz bile bir yere kadar taçlandırıyor koca şehri. sonra bir süreliğine terk ediyorsun istanbul'u işte o zaman anlıyorsun kıymetini. o kadar acayip bir sehir ki bu istanbul; içerideyken sana güzelliği göstermiyor fakat dısarıdan baktıgında mutlaka gidilmesi gereken bir mabed izlenimi veriyor. bu yüzden dolmuş taşmış bu şehir içinde boğulan insanları ile.

yalnızlık allah'a mahsus.