uyuşmak

son iki yıldır özellikle yaptığım bir frenleme sistemidir benim için.

aşırı nikotin alımı ve uzun uykusuzluklar sonucunda yavaşlamış bulunuyorum.

kafamdaki sesler artık çok azaldı, gereksiz detaylar ve olasılık hesapları da kafamı meşgul etmiyor.
ama şöyle bir sorun var, hiçbir şeye odaklanamıyorum.

bu çok uzun süre ve aralıksız yüksek miktarda alkol tüketimi sonucunda oldu.

biraz paslandım sanırım, bilgi işleme yeteneğim biraz azaldı.
ama işin güzel yanı artık gerçekten sesler yok, istediğimde insanlarla konuşup dinleyebiliyorum.

şunu düşünün, siz bir konuşmanın ortasındayken kafanızın içinde farklı konularda fısıltılar dolaşıyor, bu yüzden hepsi birbirine giriyor.

şimdi onlar yok, işin kötü yanı hiçbir şey yok, sadece bakıyorum.

garip bir entry oldu, kalsın bakalım.