arjen ari

şöyle güzel bir şiiri vardır.

Hêvî

Hêleke min diqutife ji sermê
Çiya keleheke asê, rê asê,dem asê
Hêviya min kulîlka binê berfê
Ha bel bû ha bel bibê
Û berf tê
Tê
Tê..!

Bibare berfê
Li ber xwe bide kulîlkê,
Tu ji vê axê yî, ez ji vê axê..!

Bibare berfê
Li ber xwe bide kulîlkê
Berf li hêlekê, tu li hêlekê
Hêviya min jî bihar e

Soğuk kasıp kavuruyor her yanımı
Dağ kapalı bir kale, yol kapalı, zaman mahsur

Umudum karın altındaki çiçekte
Ha açtı ha açıyor
Ve tekrar kar yağıyor
Yağıyor
Yağıyor..!

Kar durduğunda
Ayağa kalk çiçek,
Sen bu toprakta, ben bu toprakta..!

Kar durduğunda
Ayağa kalk çiçek
Kar bir yana sen bir yana
Benim de umudum bahardır.