lan

türkçede böyle saçma bir ünlem olmasaydı ne yapardık acaba diye çok düşünüyorum bazen, oğlum bizim varımız yoğumuz "lan" üzerine.

severken: "lan gel buraya, ısırırım seni"

kızarken: "ne diyorsun lan sen"

araştırırken: "lan neydi o ya?"

tarif ederken: "lan oğlum, kavşak göreceksin oradan dön işte"

hatırlamazken: "lan onun ismi neydi ya?"

kaliteden bahsederken: "lan malı bir gör dibin düşer"

baştan savarken: "lan oğlum bırak onları"

kalitesizlikten bahsederken: "lan oğlum boş iş onlar"

ulan lan olmasa ne yaparız diye bazen düşünüyorum harbi lan çok yalnız hissediyorum.