the wave

işleyeceği otokrasi dersinden önce öğrencilerine: "almanya'da bir daha faşizm yaşanır mı?" diye soran ve sınıftan "hayır, asla yaşanmaz." cevabı alan "anarşist" öğretmenin, dersi- öğrenciler için- daha çekici kılmak adına başlattığı bir "oyun"u ve bu oyunun trajik sonunu anlatan, gerçek bir hikayeden esinlenerek çekilmiş *, insanların, yaşanmış acılara rağmen, "ait olma", "güce itaat" gibi güdülerinin asla değişmeyeceğini ve "normal" olan herkesin nasıl olup da robotlaşarak her şeyi yapabilir hale geleceğini ustalıkla anlatmış başarılı bir Dennis Gansel filmi. film ayrıca bizim kuşağın her daim yaşadığı, hissettiği "anlamsız boşluğu" ve bu boşluğu doldurma arzusunu da inceden inceye vermiştir, diyaloglar hepimizin yaşadıklarını yansıtması açısından da önemlidir.

iki genç tartışır:

+"neden biz böyleyiz?"

-"internette en çok tıklanan kim biliyor musun, paris hilton, bundan."

"oyun" bittiğinde, kendini, hayatını, varoluşunu, 18 sene boyunca bir boşlukta sallandırdıktan sonra "aidiyet" ve "işe yarama" hissine "dalga" sayesinde vakıf olan bir gencin intihar etmeden önce söylediği son söz : "dalga benim hayatımdı."

gösterimden kalkmadan muhakkak izlenmesi gereken film. *