cahit zarifoğlu

şiirlerinde hem çocuk imgesini çokça kullanan hem de çocuklar için şiir yazan şair.
“aşk, çocuklar parlayınca görülen ışıklardır. ” ona göre.

böyle ol böyle söyle
doğuyor çocuklar
türkiyede
cezairde
kenyada
eskimolar ülkesinde

dünya ne uzun
ne kısa

milyarlarca milyarlarca çocuk
geldi yeryüzüne
her birinde bir çift göz
baktılar yer-gök aleme

şimdi gözler
eğleşir eşyada
iki kere milyarlarca gözle
baktılar nehirlere
yanyana akıp
karışmayan
tuzlu suyu tatlı suya
kuşlara
dağlarda dolanan kartala

şurada bir savaş var kan akıyor
şurada. iki kere müslüman kan

ve milyarlarca çocuk
tarih boyunca
büyüyüp
avuçladı dünyayı

giderken
bıraktılar hep

doğuyor çocuklar
çinde
afganistanda
türkiyede
şimşek sabahta yıldız gecede
doğumlara artık ebeler
anneler de karışmıyor

ya bu sonbahar
dünyanın mevcudu ne
nereye gitti
doğup doğup boy atan nağra atanlar

ne sesleri kaldı
ne cisimleri

ah çocuklar çocuklar
içiniz kararmasın sakın
açıp
okuyunca bu şiiri

şimdi biraz
baksın dikkatle bana gözleriniz

ögrenelim şu duayı
yol boyunca
beşikten başlayıp
mezarlara kadar

önce besmele
en güzel kelime

allahım
yol boyunca
bırakma elimi
düşerim sonra

allahım
niçin halkettinse beni
kalbime söyle iyice
engellerden arınsın yolum

allahım
o güzeller güzeli
hangi iyilik diledi senden
dilerim ben de öylelerini

allahım
peygamber efendimiz
hangi şerlerden sığındıysa sana
upuzak tut benden de onları "

allahım
yol boyunca
tarih boyunca
başıboş bırakma bizi