aftermath

son albümden bir muse şarkısı.

bi süre muse dinlemeye ara vermiştim, az önce randomda pat diye bu şarkı açılınca kapayamadım. (çok sevdiğim şeylerden bıkmamak için ara verme huyum var, biraz mazoşistliğe giriyor ama uzun vadede yararlı) böyle sakin giden sonra yükselen şarkılara inanılmaz bi hayranlığım var, hem böyle bi ses tonunu kapatmak imkansız gibi zaten. eskiden deli gibi dinlediğim günleri düşünüp duygulandım şu an, bu akşamı an itibariyle muse'e adıyorum.