uyuyamıyorum çünkü

Ülkecek girdiğimiz karanlık sirkadien ritmimi bozdu. Yarın başımıza bir şey gelir mi endisesi aldı yürüdü. Şu an doguda bir ilde mecburi hizmetteyim atandigim yer belli olduğunda herkes benim icin endiselenmisti oysa ben simdi tum ailem icin endiseliyim çünkü istanbulda her gun bir son dakika haberi çıkıyor. Siradan bir vatandas olarak sadece dua edebiliyorum baska da bir sey elimden gelmiyor. Uyuyamiyorum çünkü gözümü kapatinca aklima ulkecek yasadigimiz kötü olaylar geliyor. Tacizi tecavuzu cinayeti teroru ve masum insanlarin ölümü. Kaniksamak istemiyorum ama acaba bir sonraki durak ne diye dusunmeden kendimi alamıyorum. Simdi de Istanbul Üniversitesi hedef gosterilmis. Kardesimin okulu. Tam da sinav haftasi. Gitme diyorum senden onemli değil. Ama gidecek tıpkı diger arkadaslari gibi. Gözümü kapatinca aklima o igrenc görsel geliyor en ince ayrintisina kadar inceleyenler olmus saate kadar. Evet saati ben de gördüm resimde. Cantanin arkasinda da kadin silueti var sanki. Ama biz niye bunlari düşünüyoruz ki. Zaten gereken onlem alinacak. Insallah. Bu sefer mutlulugumuzu paylasacagiz. Önlem aldik ve engel olduk diye.
Simdi her yer karanlik. Ulke karanlik ruhumuz karanlik. Aydinliga kavusacagimiza dair umudum yok olmaya yüz tuttu. Ben mi karamsarim yoksa ? Insallah ben karamsarimdir. Fakat yine de yarinimizin garantisi yok. Sevin sevilin kiymet bilin.