çağdaş

dün aradı, bankada misyoner pozisyonu boşalmış, ''bu pozisyonda tecrübeli olduğun için seni tavsiye ettim gel'' diye. sabah gittik beraber şubeye, bankadaki bütün çalışanları tanıdığım için oturduk hep beraber makara yapıyoruz başımıza geleceklerden habersiz. benim görüşme bitti, çıktım. öğle yemeğinde buluşmak için birbirimize sarılıp vedalaştık, görüşmeyi ayarladığı için ''takım elbise çok yakışmış'' diyerek çaktırmadan elini kıçıma götürmesine sessiz kalmak zorunda kaldım bu dakikada.

öğlen döndüğümde herkes pis pis sırıtıyor bana, ''lan ne oluyor?'' demeye kalmadan sardılar etrafımı ''oğlum sıçtın, şapa oturdun'' car curt. meğerse bir eleman daha gelmiş görüşmeye benden sonra, elemanın cv'siyle benimkini yan yana koyunca cin ali okulda serisinin ilk baskısıyla tolstoy'un bir romanı gibi oluyor. referanslar referanslarla, iş tecrübeleri sertifikalarla yiyişiyor herifin cv'sinde. ne yapalım ne edelim diye düşünürken cv'de ufak çaplı değişiklikler yapmaya karar verdik, bunlardan en güvendiğimiz değişiklikler mezuniyet durumunu 'ilkokul 4 terk' cinsiyetide 'kız' yapmak oldu. bu arada diğer banka çalışanlarıyla birlikte masa etrafında dönen geyiğin haddi hesabı yok tabiki. oh tamam yırttık derken kafamızı çevirdiğimizde şok edici manzara bizleri bekliyordu, herif japon gözlerini dikmiş bizi izliyor...

+arkadaşlar cv'mi alabilir miyim?
-....

derin sessizlikten sonra herkes çil yavrusu gibi kaçıştı, iş umudumuz başka yarınlara kaldı.

bir daha gelmem oğlum cenabet şubene, haberin ola.